Lipsticknummers & pantynamen

Daar stond ik weer eens voor het cosmeticaschap bij de drogist: minutenlang te zoeken naar mijn lipstick ‘rosé sérène’ nummertje 18. Het assortiment was veranderd. Alweer. Waarom doen die marketingmensen dat in godsnaam minstens twee keer per jaar? Weten ze niet dat de liefde van een vrouw en haar lipstick er eentje voor het leven is?

Love story
Na jarenlang proberen en zoeken had ik eindelijk de perfecte kleur gevonden: niet te zuurstok, niet te zalm en ook weer niet te Barbie. Dolgelukkig was ik. Mijn roze hemel in een stickie en ik: wij waren voor elkaar bestemd. Het was liefde met een grote L. Toen ik vorige week het laatste restje op mijn lippen smeerde, toog ik naar de drogist voor een nieuwe ‘rosé sérène’. Het was daar, onder de kille tl-verlichting bij het make-up schap, dat zich een drama voltrok: Roseetje was verdwenen. Of beter gezegd: ingeruild. En dat was op z’n zachtst gezegd een behoorlijke schok. Hoewel je er als vrouw altijd wel rekening mee houdt dat het op een dag voorbij kan zijn, kwam dit afscheid onverwacht en veel te vroeg.

Wisseltruc
Wat was het geval? De cosmeticamaffia had weer eens als een op hol geslagen Hans Klok liggen goochelen met de verpakkingen, kleuren en nummers. Eens in de zoveel tijd hebben ze blijkbaar de onbedwingbare drang om trouwe klanten hevig te frustreren. Mijn vertrouwde make-upschap was getransformeerd tot een hopeloos kleurencryptogram, een nummerdoolhof. Zo was mijn ‘rosé sérène’ nummertje 18 ineens veranderd in een ‘beige magnifique’. Zelfs een kleurenblinde kanarie kon zien dat ze in de verste verte geen familie van elkaar waren. Snappen ze het echt niet of willen ze het liefst zo min mogelijk lipsticks verkopen?

Bavianenkontroze
En nu we het er toch over hebben: Die namen. Mijn god, die námen. Die zijn dus al een uitdaging op zich. Wat moet ik me voorstellen bij ‘orangé charnel’, ‘fatal apple’ en ja, ook ‘rosé sérène’?  De kans is groot dat ik een dag later met de mond van een overenthousiaste clown op kantoor verschijn. En nee, ik weet ook niet wat purper, vermiljoen of magenta is. Wat is er mis met een simpele aanduiding als paars, lichtrood of donkerroze? Of als het echt zo nodig apart moet zijn, gebruik dan aansprekende namen. Dat je denkt: ‘Aha! ‘doorlopenogenrood’, ‘Rachel Hazesoranje’, ‘bavianenkontroze’, zeg dat dan!’ Kijk, dat is lekker duidelijk, dáár heeft iedereen meteen een beeld bij.

Visualiseerbaar
Alsof dat allemaal nog niet genoeg was, deed ik een dag later nog een schokkende ontdekking: De cosmeticamensen zijn niet de enigen die zich hier schuldig aan maken. De pantymarketingmensen zitten ook in het complot! Wel een kwartier stond ik me suf te piekeren bij de beenmodeafdeling van ons warenhuis. In mijn linkerhand een ‘terrific taupe’, in mijn rechterhand een ‘amazing mauve’ en op het rek voor me lonkte nog een ‘heavenly hazel’. Dus ook hier dezelfde vraag: Waarom hebben huidkleurige panty’s geen eenvoudigere namen? Ik suggereer: ‘dansmariekebenen’, ‘leverworst’ of ‘Beatrixstappers’. Lekker simpel. Gewoon visualiseerbaar, om maar even in marketingtermen te blijven.

  7 comments for “Lipsticknummers & pantynamen

  1. 27 september 2010 at 20:01

    Ik moet eerlijk bekennen dat ik meteen de juiste kleur in gedachten had bij ‘doorlopenogenrood’ en ‘beatrixstappers’. Maar ik voorzie geen carrière in de marketing. :-p

  2. 30 september 2010 at 19:16

    Hahaha je hebt een erg leuke schrijfstijl. Maar die namen van cosmetica slaan inderdaad af en toe helemaal nergens op!

  3. 30 september 2010 at 19:58

    Bedankt voor de reacties Werner en Anouk. Gelukkig ambieer ik ook geen carrière in de marketing Werner. 😉

  4. Gillian
    30 september 2010 at 20:33

    Hihihi, weer zooo herkenbaar;)

  5. 1 oktober 2010 at 11:15

    Dus nu loop je lipstickloos rond??? 😉
    Ik draag nooit lipstick eigenlijk….

  6. 1 oktober 2010 at 11:27

    Nee hoor Wondelgijn, Roseetje is vervangen. Zo gaat dat. Weliswaar een inferieur kleurtje, in afwachting van een nieuw Favorietje.

    Ja, ik heb wel altijd lipstick op, al is het maar voor het idee. Het komt erop neer dat ik hem ’s ochtends aanbreng waarna hij na twee koffie alweer verdwenen is om vervolgens pas na de lunch weer bijgestift te worden. Tja, je bent Miss Moneypenny of je bent het niet. 😉

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Anti-spam code * * Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.