Verschrikkelijke Ikke

Door mijn schrijfhobby en het netwerk daaromheen, is mijn digitale vriendenkring de laatste tijd flink gegroeid. Voor zover je dan van vriendschap kunt spreken natuurlijk. Zo is daar Werner: Met hem klikt het al ruim een jaar prima op digitaal vlak, maar in het echte leven hadden we elkaar nog nooit gezien. Eigenlijk wonen we slechts een half uur bij elkaar vandaan. Toen hij de afgelopen week op Twitter riep dat hij zijn schrijf- en voorleeskunsten ging vertonen tijdens een open podium avond, was de beslissing snel gemaakt om elkaar daar eens te ontmoeten.

Psychopaat
Erg gehaast -want veel te laat vertrokken- en een tikje nerveus kwam ik aan. Stel je voor dat Werner een psychopaat bleek, een rare flapdrol of dat we elkaar in het echt he-le-maal niks te vertellen hadden? Of nog erger: dat ik hem onwijs zou tegenvallen en hij na vijf minuten al dacht: hoe kom ik zo snel mogelijk weg bij dit rare mens?! Eigenlijk was ik dus helemaal niet mezelf. Het begon met een grandioze entree van ikke die een glas hete thee over zichzelf uitgiet (pijn! drijfnat!) en verder een hoop zinloos geratel, wat ik altijd doe als ik a. gehaast ben, b. meerdere dingen tegelijk moet doen en c. iemand niet goed ken.

Assepoester
Tijdens de lezingen ging alles goed. Tijdens lezingen dien je te luisteren en niet te praten. Niet praten is goed voor mij. In stilte ben ik op mijn best. Vanwege dat weinige praten besloten we na afloop nog even wat te gaan drinken. In een gezellig cafรฉ met een overheerlijke chocoladetruffeltaart erbij, bleken mijn angsten totaal ongegrond. Er was geen enkele reden om bang te zijn voor Werner. Hij was volkomen normaal, aardig, hartstikke leuk. Er was genoeg gespreksstof, vooral over onze schrijfhobby natuurlijk. De avond leek precies lang genoeg te duren voor mij om geen rare dingen meer uit te kramen. Een beetje als Assepoester die voor middernacht het bal moet verlaten omdat de toverspreuk anders is uitgewerkt.

Geldweigeraar
Helaas werkte de parkeergarage niet mee. De kassa lustte mijn chipknip niet en op die van Werner stond te weinig saldo om er twee parkeertickets mee af te kunnen rekenen. We moesten het centrum in voor een chipkniplader. Dat was een eind lopen en uiteindelijk bleek hij nog defect ook. De geldautomaat functioneerde wel, dus pinden we briefgeld, dat zou die kassa ook wel lusten. Eindelijk teruggekeerd bleek hij toch zeer kieskeurig: vol overgave spuugde hij onze biljetten weer uit. Er zat niets anders op dan opnieuw de regen in te gaan om een andere chipkniplader te zoeken, uiteraard: nog verder weg. We vonden er eentje, maarโ€ฆ die deed het ook niet.

Guusta Flater
Het begon erop te lijken dat we werden gesaboteerd door een hogere macht. Stel je voor dat het absoluut niet had geklikt tussen ons, zo grapten we, dan hadden we hier mooi met elkaar opgescheept gezeten. Mijn onzekerheid kwam weer bovendrijven: misschien baalde Werner stiekem wรจl als een stekker en wilde hij zo snel mogelijk van me af. En daar ging het weer mis. Het moet na twaalven zijn geweest, want de toverspreuk was duidelijk uitgewerkt. In zo’n geval begin ik te ratelen als een trein die vaart krijgt. Ik zeg iets stoms, probeer dat weer goed te maken met iets slims, dat mislukt jammerlijk en zo stapel ik flater op flater. Ik ben niet meer te stoppen en de enige remedie is om snel naar huis gaan. Werkt altijd. Mits de parkeerautomaat meewerkt dus.

Blind date
Uiteindelijk wisselden we bij McDonalds ons briefgeld voor kleingeld en god-zij-dank! De parkeergaragekassa slikte het gretig in. We namen snel afscheid.
De volgende dag vroeg mijn man hoe het geweest was. Toen ik zo aan het vertellen was, leek het wel alsof ik verslag uitbracht van een blind date. Ik zei dat ik wat zenuwachtig was maar dat het heel gezellig was geweest.
‘Fijn. Dus geen rare flapdrol of zo?’
‘Nee, helemaal niet.’
‘Voor herhaling vatbaar?’
‘Denk het niet. Ben bang dat hij me een psychopaat vond.’

N.B. Lees hier Werners kant van het verhaal. ๐Ÿ™‚

  25 comments for “Verschrikkelijke Ikke

  1. 14 november 2010 at 15:23

    Zo vrees ik altijd voor de stiltes na een ‘meeting’! ๐Ÿ˜‰

    • 15 november 2010 at 09:26

      NA een meeting? Je bedoelt dat je nooit meer contact hebt na afloop omdat het zo tegenviel?

      • 16 november 2010 at 11:30

        Welnee, daar vrees ik alleen maar voor ๐Ÿ˜‰ Meestal komt ook dat weer goed!!!

  2. Ninah
    14 november 2010 at 15:33

    Hรฉ, wat leuk: een echte meet-and-greet ๐Ÿ˜‰
    Ben benieuwd of Werner er ook over gaat bloggen lol

    • 15 november 2010 at 09:28

      Het was inderdaad reuze leuk. De eerste keer dat ik zoiets deed; een online iemand IRL ontmoeten. Leuke ervaring. Vooral iemands stem voegt iets toe. Daar kun je je van tevoren eigenlijk geen beeld van vormen.

  3. 14 november 2010 at 17:35

    Herkenbaar. Vooral dat ratelen kan ik ook doen op zo’n moment. ๐Ÿ™‚

  4. niencke
    14 november 2010 at 21:04

    hi schoonzussie, erg grappig!! Zoooo herkenbaar ook, ratel de ratel en dan wil je stil zijn en lukt het niet meer hahahhaa! idee…voortaan alleen naar de lezingen te gaan en via een “thumbs up” snel naar de uitgang haasten…met een spaarvarkentje vol kleingeld ๐Ÿ˜‰

    kussie kus

    • 15 november 2010 at 09:29

      Hahaha. Ben blij te lezen dat ik niet de enige ben die zich zo oenig kan gedragen. Ik zou bijna zeggen: het zit in de familie. ๐Ÿ˜‰

  5. 14 november 2010 at 22:42

    aww het zal vast zijn meegevallen. Ik ben altijd stiekem bij het meeten toch een beetje bang dat iemand dan tegenvalt/jij diegene tegenvalt en dan wat je online hebt “opgebouwd” zo helemaal weg is.

    • 15 november 2010 at 09:33

      Dat is natuurlijk het gevaar waar ik ook zo bang voor was: Dat het IRL niet klikt en dat je online connectie dan ook meteen weg is. Gelukkig was dat in dit geval niet zo, al was het een vreemde gewaarwording dat Werner na die avond toch gewoon weer zijn oude vertrouwde avatar was. ๐Ÿ™‚

  6. jeroen
    15 november 2010 at 09:28

    Niet praten is goed voor mij. In stilte ben ik op mijn best.
    Wat een geweldig verhaal. Ik heb enorm moeten lachen en idd. zo herkenbaar.
    Ik heb een zelfde soort ontmoeting meegemaakt maar daar hebben zich er al inmiddels meerder op gevolgd.
    En reken maar dat Werner jou ook leuk vindt.

  7. 15 november 2010 at 09:35

    Heerlijk om te lezen dat het zo herkenbaar is. Zelfs voor mannen dus!

  8. 15 november 2010 at 09:48

    ik weet precies hoe je je voelde. Ik heb al een paar keer meiden van op fora ontmoet en het is altijd wel een beetje eng want stel je voor dat die leuke meid ineens een oude vieze man is

  9. 15 november 2010 at 11:16

    ik mis eigenlijk wel een antwoord van werner

  10. 15 november 2010 at 12:20

    Wat komt me dit toch bekend voor.
    Ik heb dat ook, dat als ik iemand niet ken en iets tegen moet zeggen, dat ik domme dingen zeg die nergens opslaan.
    Achteraf voel ik me dan zo dom.
    Fijne dag.

    Groetjes van Ann

  11. 15 november 2010 at 14:15

    “Toen ik zo aan het vertellen was, leek het wel alsof ik verslag uitbracht van een blind date.”
    Ha ha, zo las ik het in het begin wel een beetje.

    Wel herkenbaar verder. (“Ik zeg iets stoms, probeer dat weer goed te maken met iets slims, dat mislukt jammerlijk en zo stapel ik flater op flater.”)
    Dat je dan zenuwachtig en druk gaat doen (‘tuut-tuut-tuut-tuut’ noemt een vriendin van mij dat altijd als ik het weer doe) en allemaal heel domme dingen gaat zeggen terwijl je eigenlijk best heel slim bent.

    Leuk stukje. Benieuwd wat Werner er van vindt. ๐Ÿ˜‰

    • 15 november 2010 at 14:30

      Bedankt voor je reactie! Het was natuurlijk ook een beetje de opzet om mensen op het verkeerde been te zetten. Maar even voor de duidelijkheid: We zijn allebei gelukkig getrouwd en onze connectie betreft alleen onze schrijfhobby. ๐Ÿ™‚ En wat Werner ervan vond? Hij heeft deze column uiteraard proefgelezen voordat hij online ging. ๐Ÿ˜‰

  12. 16 november 2010 at 10:22

    Hahhaa, aaaaww wat schattig!
    En? Vindt ons Werner je een psychopaat? ๐Ÿ˜‰

  13. 18 november 2010 at 22:12

    voor jou zou een dove date beter zijn dan een blind date

  14. 21 november 2010 at 10:24

    Wat een schattige rendez-vous! Is altijd spannend, zo’n blind date ;). Allebei super leuk beschreven!

  15. 22 november 2010 at 09:22

    Briljant, zo’n eerste ontmoeting. Zo heb ik er ook een aantal gehad, met webvriendjes. Brrrr, spannend hoor. Maar er kan altijd een mooie vriendschap uitgroeien (zo heb ik die opgebouwd met clau.punt.nl ๐Ÿ™‚ )

  16. michelle
    23 november 2010 at 10:26

    hahahah wat een super leuk verhaal! ik leefde helemaal mee. Ben blij dat het toch goed gegaan is ๐Ÿ™‚

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Anti-spam code * * Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.