Tijdschriften

Oops!De Franse camping waar we deze zomer waren had een ‘leeshoek’; een klein tafeltje naast de ingang van de receptie waar gasten hun stukgelezen tijdschriften konden dumpen, ter lezing en vermaak voor anderen. Toen mijn man op een ochtend onze croissants afhaalde bij de receptie, had hij meteen alle Nederlandstalige bladen voor me meegenomen.

Kliekjes
Met opgetrokken neus bekeek ik de Libelle’s, Esta’s, Opzij’s en een ZIN. Ik ben een Grazia en Glossy meisje en soms een Viva of Flair meisje, maar nooit een Libelle, Esta of Opzij meisje. Mijn uit Nederland geïmporteerde tijdschriften had ik echter al dagen geleden verslonden en op de leestafel gegooid, evenals hun nog schaamtelozere Franse varianten met namen als Public, Closer en Oops! Die waren in no time verdwenen, want wie bekijkt nu niet graag snapshots van struikelende sterren, de groeiende buik van Sarkozy’s eega of close-ups van cellulitisdijen van Franse B-sterretjes? Het enige wat me dus nog restte waren andermans kliekjes.

Verrassend
Toen man en kinderen op een ochtend naar de rivier waren voor gewichtige mannenzaken -het bouwen van een dam-, installeerde ik me bij de caravan voor vrouwenzaken. Ik las wat stukjes uit de Libelle. Best te doen. Later realiseerde ik me dat ik er twintig minuten in had gelezen voordat ik het weglegde en verder ging met de ZIN, een voor mij onbekend blad met verrassend interessante interviews. Daarna durfde ik me te wagen aan een Esta en de Opzij. De Opzij vond ik altijd iets voor potteuze feministes met veel okselhaar, maar eerlijk gezegd trof ik ook hier -buiten de nog steeds zeer nadrukkelijk uitgedragen femi boodschap- erg boeiende artikels aan, over boeken en literatuur en zo. En ik las een artikel over de ‘munttheemoeder’. Ik weet niet of het grappig bedoeld was, maar ik vond het grappig.

Crisis
Blij werd ik echter niet van deze ontdekkingen. In het geheel niet. Volgens het colofon was de ZIN bestemd voor 50-plussers. En het feit dat ik de Libelle te pruimen vond, betekende zeker dat ik op het punt stond te veranderen in een doorsnee huisvrouw met 2,1 in HEMA kleertjes gestoken kinderen, een huis vol Jan des Bouvrie en een Janneke Brinkman servies? En dan de Esta. Jeetje. Of de Opzij. Goh. En toen zat ik dus in een identiteitscrisis. Was ik toch niet dat oppervlakkige Grazia meisje waarmee ik me allang had verzoend? Was ik een mindful Esta vrouwtje of –o dear!– een rijpe ZIN-vrouw? Een Libelle moeke? Het moest niet gekker worden. Mijn hele wezen stond op zijn kop vanwege een stapeltje fucking tijdschriften.

Opzij!
Maar daar heb je vakantie voor: Alle tijd om dingen op een rijtje te zetten, om dichter bij jezelf te komen. Volgens de Esta tenminste. Ik had zo’n vermoeden dat het antwoord op mijn crisis ook dichtbij te vinden was. Ik moest gewoon even uitzoeken welke van mijn mede campeurs die tijdschriften daar had neergelegd en wat voor types zij waren; het was vast niet zo erg als ik dacht. Daarom speurde ik dagenlang de dichtbevolkte drie hectare camping af: De grijze vrouw met het sudokuboekje op het strand, verborg zij soms een ZIN in haar rieten tas? Ging die decafé cappuccino drinkende meid in King Louie jurkje straks haar Esta’s in de leeshoek leggen? Zag ik daar een Libelle in het klapstoeltje van de Leiderdorpse vrouw die elke avond met haar kinderen stond te badmintonnen?

Maar helaas, zoals dat gaat op een camping langs de Route National, werd er doorgereisd. Er was geen spoor meer van de daders. Niemand kwam nieuwe ZIN’s, Libelle’s of Esta’s aanleveren. En tuinbroekendragende, kortgeknipte lesbo’s zag ik ook nergens. Het duurde even om dit te verwerken, maar aan het einde van mijn vakantie heb ik me maar verzoend met mijn innerlijke crisis. Dat was tenminste wat de ZIN me adviseerde. Maar niet voordat ik in het holst van de nacht naar de leeshoek was geslopen om ongezien mijn tijdschriften terug te leggen.

**************************************************************************************

Trouwens, de Esta bracht me zelfs op een idee. Ik stuitte er op de rubriek ‘Aaf Graaft’, waarin Aaf Brandt Corstius de handtas van een lezeres analyseert. Ik dacht: dat kan ik ook! Nee, niet beter, wel dieper: Moneypenny graaft door!
Stuur dus een foto van je omgekeerde prullenbak, je wasmand, je toilet of wat dan ook naar info@irishoux.nl en ik zeg je wie je bent. Ik voorspel zelfs je toekomst!

  22 comments for “Tijdschriften

  1. 9 oktober 2011 at 10:14

    ” En toen zat ik dus in een identiteitscrisis”
    Dat was voor mij het schater moment hahaha!! Ik heb weer een zeer prettig lees momentje gehad, geen tijdschrift voor nodig, ik lees miss moneypenny 😉 Ik lees soms de psychologie ( heeelp, wat zegt dat over mij????) Oja en de happinez….

    • Miss Moneypenny
      9 oktober 2011 at 20:09

      O neeeej! Tijd om naar de psych te rennen @Rinskje! De Happinez! Dat is (ik quote uit het colofon dat hier echt heel, heel, toevallig ergens rondslingert) “een tijdschrift voor mensen die geïnteresseerd zijn in zingeving en verdieping in combinatie met een pure, stijlvolle manier van leven.” Dat is echt niet gezond hoor.

  2. 9 oktober 2011 at 10:31

    Ik las de Libelle al toen ik dertien was, dus jij hoeft je nergens voor te schamen 😛

    • Miss Moneypenny
      9 oktober 2011 at 20:10

      Geen Tina, Yes of Donald Duck maar gewoon de fokking Libelle lezen als je 13 bent. Dat is eigenlijk gewoon heel stoer!

  3. Des
    9 oktober 2011 at 10:40

    Wat heerlijk weer geschreven, lieve munttheemoeder :). Ik heb ook een beetje een magazine/identiteit/crisis hoor. Zo begon ik als Tina meisje, totdat de Fancy mij trouw uitlegde wat ik allemaal bij een jongen kon doen (met rode oortjes lezen), en was ik daarna een studentikoos Yes meisje.

    En de Libelle las ik altijd bij m’n moeder, maar daar werd ik er volwassen van, want ik vind het wel een leuk blad. Net als de Magriet. Maar nu ben ik meer een Linda meisje denk ik. Of een Marie Claire. Ook leuke magazines iig!

    • Miss Moneypenny
      9 oktober 2011 at 20:14

      Dank je. Munttheemoeder. Hmpff, as if!
      En verder: Ik hoor het al: Het typje dat niet kan kiezen. Daar zouden ze nu ook eens een tijdschrift voor moeten oprichten. 😉

  4. 9 oktober 2011 at 11:39

    Heerlijke column, Miss Moneypenny.

    Maar moet je per se in een crisis zitten om dat soort blaadjes te lezen? Ik heb ook wel eens de Viva, de Flair, de Vrouw en de Linda gelezen. Gewoon omdat ik nieuwsgierig was naar de inhoud en wat vrouwen beweegt om daar een abonnement op te nemen. En ja, ook de Opzij met al die salon-feministen heb ik op een blauwe mandag gelezen.

    Ik houd het op gezonde nieuwsgierigheid, en dat siert je. Te meer omdat het voor jou aanleiding is geweest om dit mooie stuk te schrijven.

    • Miss Moneypenny
      9 oktober 2011 at 20:16

      Nou ja, ik ging die blaadjes niet lezen omdat ik in een crisis zat, het was eerder andersom! 🙂
      En ‘gezonde nieuwsgierigheid’, tuurlijk, dat was het. 😉

  5. Tessa
    9 oktober 2011 at 12:27

    Ik sluit me aan bij Menno. Je was gewoon veldonderzoek aan het doen. Je moet toch op de hoogte blijven niet waar? Onder dat mom lees ik af en toe zelfs de Privé en de Weekend. Tja, je moet er wat voor over hebben;-)..

    • Miss Moneypenny
      9 oktober 2011 at 20:17

      Jaja, zo kan ik het ook @Tessa. Veldonderzoek in de Privé, haha. Net zoals mannen die de Playboy lezen voor de verhalen. 😉

  6. 9 oktober 2011 at 13:21

    De Libelle!!???!!??Je valt zo wel van je voetstuk voor mij hoor;-)
    Geweldig blog weer!

    • Miss Moneypenny
      9 oktober 2011 at 20:19

      Psst… Ik ben ook geabonneerd op Schrijven Magazine. NERD alert!!!

  7. 9 oktober 2011 at 17:26

    Hihihi. Knap dat je hierover durf te schrijven! :)))

    Ik ben een Grazia maisje! 🙂 Alle andere bladeren weiger ik, ben namelijk ook bang dat ik het leuk ga vinden….:))

    • Miss Moneypenny
      9 oktober 2011 at 20:20

      Ja, Grazia is echt leuk hè? Precies de juiste mix van roddels, mode en actualiteiten. Ik heb alleen zo weinig tijd om alle nummers te lezen, zeker omdat het wekelijks uitkomt. Ik koop alleen af en toe een los exemplaar.

  8. 9 oktober 2011 at 20:02

    Super leuk stukje weer!! Kon ik even gebruiken. En dat handtaslezen hebben Aaf en Machteld een keer bij mij gedaan trouwens.

    Mocht je verwarring over wie bij welk soort blad hoort nog niet compleet zijn, lees dan (als je ‘m hebt of bij iemand die een ipad heeft) het gloednieuwe hip & hot magazine! Vanaf vandaag is de app (voor de iPad) gratis te downloaden in de app-store! Mét mijn column erin. 😉

  9. Miss Moneypenny
    9 oktober 2011 at 20:23

    Dank je @DeniseM! Wat leuk, dat Aaf en Machteld jouw handtas hebben gelezen. Wat kwam eruit?? 🙂

    Hip & Hot magazine, dat klinkt helemaal als iets voor mij! *kucht* Heb het even gegoogeld, ziet er mooi uit! Ik heb alleen geen iPad. 🙁

    Ontzettend leuk trouwens dat jouw column erin komt! Gefeliciteerd! Enneh… helemaal terecht hoor. Ik lees jouw columns altijd graag!

  10. 9 oktober 2011 at 20:39

    Zie, de reden dat ik me zo min mogelijk op het vlak van de bladen, magazines, etc. begeef is omdat de tips me altijd spontaan jeuk en uitslag brengen. Zo goed en helder als men daarin denkt tips te geven en dat beschrijft.
    Weet ik plots zelf niets meer te verzinnen om over te bloggen. LOL.

    • Miss Moneypenny
      10 oktober 2011 at 20:45

      Goede tip van je: geen magazines meer lezen. Stom tijdverdrijf. Je zou er een artikel over moeten schrijven! 😉

  11. 9 oktober 2011 at 21:55

    Eh, tja, ik vind LIbelle en Margriet wel leuk, vond ik ook leuk als dertienjarige. Ik lees ook weleens de Flair, Viva en zelden de Yes, want daar word ik echt te oud voor …
    Wel grappig geschreven weer. 🙂

    • Miss Moneypenny
      10 oktober 2011 at 20:52

      It’s the circle of life. In de Tina staan vragen als: Word ik zwanger van tongzoenen? Vervolgens staat in de Yes hoe je moet tongzoenen en als je de leeftijd hebt bereikt om bezwangerd te kunnen tongzoenen, ga je door naar de Viva. Maar fase 3 sluit fase 1 of 2 natuurlijk niet geheel uit… 😉

  12. 9 oktober 2011 at 22:01

    Heerlijke column! En deze man leest ook gewoon de Opzij en de Linda, hoor, zonder meteen in een identiteitscrisis te schieten. Maar misschien is dat meer iets des mannen, wij maken ons er niet zo druk om 🙂

    • Miss Moneypenny
      10 oktober 2011 at 20:55

      Dank je @Marcel! Een man die de Opzij leest, dat is pas echt een vent met kloten. 😉

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Anti-spam code * * Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.