Tag: kinderen

Smart zonder phone

‘Yves, kun jij even brood halen bij de Jumbo?’ Pas als ik het drie keer heb gevraagd, komt mijn zoon in beweging. Langzaam kruipt hij achter zijn Xbox vandaan, maar van harte gaat het niet. Niet omdat hij lui is of niet wil helpen, dat is het niet. Het is een bepaalde angst voor het onbekende. Waar ik in het… Read more →

Feest!

‘Waarom mag ik niet op jouw feestje komen?’ Mijn zoontje helt voorover terwijl hij deze vraag bijna schreeuwt naar zijn vriendinnetje, de vuisten gebald. Ze staan tegenover elkaar in het midden van de stoelenkring en ik sta buiten, waar ik alles letterlijk kan volgen door het klasraam. Als je nagaat dat Jules een erg sociaal kind is en met iedereen… Read more →

Ha Ha-Max!

‘Poliepje’ verstonden we de eerste paar keer dat we het over de camping hoorden schallen: ‘Polieeepje, eeeten!’ Ik dacht nog: knap van die ouders dat ze dat al hadden voorzien voordat hij geboren werd, want het kind had inderdaad een hoofd als een poliep. Een lief klein poliepje, dat wel, maar onmiskenbaar een poliep, met twee ogen die allebei een… Read more →

Piet Pierewiet voor al uw verveelde kinderen

Het was weer eens herfstvakantie. Maar liefst twee weken (don’t ask). Ik zag de bui al hangen en besloot daarom mijn oude vriend Piet Pierewiet weer eens tot leven te wekken. Piet is een van de weinigen die mijn jongens altijd uit hun lamlendige mama-wat-moeten-we-doehoen?-lijden kan verlossen. Sterker nog: Hij laat ze dingen doen die ze anders nooit willen. Kwartetten… Read more →

De vloek van Pik-Pik

Als er zoiets bestond als een disclaimer voor kinderen, zou ik er veel geld voor over hebben. Gewoon, een simpel stickertje dat je ergens op je kind kunt plakken: “Mijn ouders zijn op geen enkele wijze aansprakelijk voor welke geleden schade dan ook voortvloeiend uit de door mij geuite meningen” of iets van die strekking. Want mijn jongste kraamt zoveel… Read more →

Prietpraat – Deel 2

Toen ik nog columniste was voor Ze.nl liet ik mijn zoontjes al eens uitgebreid aan het woord in een bundeling ‘prietpraat’. Ondertussen gingen ze gewoon door met het uitkramen van maffe quotes die ik weer dankbaar neerpende, en die ik gewoon te leuk vind om voor mezelf te houden. Read more →

Een hoop holy shit

Tijdens de vakantie bezoeken we graag kerkjes. We gaan voor de architectuur, de kunst en de rust die het uitstraalt. Mijn oudste zoontje is vanaf het begin gefascineerd geweest door kerken en alles wat zich daar afspeelt: de mooie beelden (‘poppen’ noemde hij ze vroeger), de schilderijen, de spanning van het stil moeten zijn en de mysterie van het onbegrijpelijke. Read more →

ZeMama column: Duivelse praktijken

Winkels lijken op kinderen dezelfde uitwerking te hebben als een voetbalwedstrijd op mannen: de ideale reden om flink te gaan muiten. In elk kind schuilt een duiveltje dat alleen opduikt als het zijn ouders zeer slecht uitkomt. Voorheen keek ik deze ouders altijd zeer indringend aan, alsof ik ze met mijn blik wilde dwingen hun kind in het gareel te… Read more →