Rockin’ Miele

QueenTerwijl ik een poging deed heel stil achter mijn laptop te zitten en inspiratie op te doen voor een column, werd de leegte in mijn bovenkamer verstoord door mijn vaatwasser. Doorgaans is onze Miele in full action een geruststellend achtergrondgeluid, maar lag het nu aan mij of klonk hij vanavond anders?

Waarschijnlijk zat hem iets dwars. Een opstandige pollepel of de eigenwijze steel van een pannetje.  Ik luisterde nog eens. Klap-klap-stamp, klap-klap-stamp. Verdraaid! Dit klonk als Queen’s We Will Rock You. Geen twijfel mogelijk! Freddie Mercury was herrezen en huisde in mijn vaatwasser. ‘Buddy you’re a boy make a big noise. Playin’ in the street gonna be a big man some day,’ neuriede ik verder. Heel gezellig, maar funest voor mijn concentratievermogen.

Vibe
Tuurlijk, Ik kon opstaan en kijken wat er loos was, wellicht het benarde pollepeltje uit zijn positie bevrijden. Maar dat zou mijn vibe verstoren; de inspiratie die nu toch echt onderweg moest zijn. Geen denken aan. Dus tolereerde ik dit privé huiskamerconcert terwijl ik ondertussen een poging deed iets zinnigs op papier te krijgen. Klap-klap-stamp, klap-klap-stamp. De cursor knipperde vervaarlijk in het agressief witte vlak en Freddie – zoals ik Miele ondertussen had omgedoopt – beukte er lustig op los in mijn hoofd. ‘You got mud on yo’ face. You big disgrace. Kickin’ your can all over the place’ (Singing ‘Dit-wordt-nooit-een-column’) Klap-klap-stamp, klap-klap-stamp.

Misschien kon ik Freddie wel een toontje lager laten zingen zonder op te hoeven staan? Er moest iets zijn waarmee ik de aanzwellende demonen in mijn hoofd kon verdrijven en het moest een allesoverstemmende teringherrie zijn. En als ik zeg teringherrie, dan bedoel ik dat liefkozend. Mooie herrie zoals Metallica of Sepultura, helden uit mijn (post)-puberteit. Boven op zolder, onder ladingen stof, moesten nog ergens hun CD’s liggen. Later kregen ze gezelschap van The Smashing Pumpkins en Alanis Morisette en weer later van verzamel cd’s met klassieke muziek. En nog later kregen ze helemaal geen gezelschap meer. Maar lang leve de moderne tijden, ik hoefde helemaal niet naar zolder te lopen.

Duiveluitdrijving
Binnen een paar muiskliks schalde Chaos AD door de boxjes van mijn laptop. Heerlijk. Geluk overspoelde me. Zonder Freddie te willen beledigen (niets dan goeds over de doden) rockte dit toch net wat lekkerder weg. Ik zette Sepultura op repeat. In de stilte tussen de nummers door liet Freddie telkens even van zich horen. Klap-klap-stamp, Klap-klap-stamp. Die combi was best goed te hebben. Ik voelde ook dat er inspiratie onderweg was. Het trilde, het galmde, het rockte en borrelde onder mijn hersenpan. Die knipperende cursor begon er steeds lieflijker uit te zien. Dit ging een toppertje worden, ik voelde het tot in mijn headbangende haarwortels.

Totdat een scherp, piepend geluid precies samenviel met het einde van Chaos AD. Het was Freddie die de geest had gegeven. Ofwel Miele die aangaf dat de pannetjes schoon waren. Geheel onverwacht verdween daarmee ook mijn prille inspiratie als een duivel voor een crucifix. Wat een pech, geen column vandaag. Maar ach, je kunt zeggen wat je wil van Freddie Mercury, hij deed wel mooi mijn vaat.

  12 comments for “Rockin’ Miele

  1. 11 maart 2012 at 10:24

    Je hebt je zomaar ontpopt tot rockchick, hilarisch! Als ik schrijf ben ik echt een kluizenaar, herken het maar al te goed. Waar ik vroeger schreef en leerde onder het genot van radio en mijn favoriete cd’tjes, eis ik nu complete stilte.

    • Miss Moneypenny
      12 maart 2012 at 20:31

      Klopt, elk geluid leidt af. Irritant is dat hè?
      Tja, ik een rockchick, het schijnt inderdaad hilarisch te zijn. 😉

      • 17 maart 2012 at 13:10

        Hey Iris, nieuws van de dag: In de nieuwe limited edition topcoats collectie van Catrice is er een nagellak naar jou vernoemd. C03 Miss Money Penny. Als je daar niet voor naar de drogist rent, dan weet ik het ook niet meer!

        • Miss Moneypenny
          17 maart 2012 at 15:59

          Bedankt voor deze zeer interessante news flash! Goh, mijn eigen nagellak! Jammer dat ik altijd dezelfde doorzichtige glanslak draag. Maar wie weet maak ik wel een uitzondering. Catrice is cool en Miss Moneypenny zonder C03 Miss Money Penny, dat kan eigenlijk niet. 😉

  2. tam
    11 maart 2012 at 12:28

    ik heb ook heerlijk genoten van Chaos AD en het heeft mij een kort nachtje slaap gekost. Je hebt me weer lekker in de nostalgische moods gebracht want de laatste dagen klinkt er Smashin Pumpkins, Blind Melon en Cradle of Filth uit mijn speakers.. hihih heerlijk even.

    • Miss Moneypenny
      12 maart 2012 at 20:37

      Heerlijk hè, wat muziek met je kan doen. Het kan je echt weer terugbrengen naar een bepaalde tijd of een bepaald gevoel.

  3. 11 maart 2012 at 12:39

    Jammer….geen column dan deze keer;-)
    Wat ben je toch goed Miss Moneypenny…….

    • Miss Moneypenny
      12 maart 2012 at 20:37

      Dank u, dank u. Volgende keer beter hè. 😉

  4. 11 maart 2012 at 13:22

    Ik kan “we will rock you” van Queen nu nooit meer luisteren zonder aan een vaatwasser te denken, dat begrijp je wel he;) Maar het leverde je wel weer een prachtige column op, die inspiratie haal jij gewoon weer uit de dagelijkse dingen. De vaatwasser notabene;)

    • Miss Moneypenny
      12 maart 2012 at 20:38

      Met dank aan Miele. Ik zal ze een bloemetje sturen. 🙂

  5. 11 maart 2012 at 22:00

    Volgende keer als je zo’n geluid hoort toch even de vaatwasser redden. Voor je het weet sta je gewoon weer met het handje af te wassen en heb je in het geheel geen tijd meer om columns te schrijven.

  6. Miss Moneypenny
    12 maart 2012 at 20:39

    Hmmm, daar zit wat in Werner. En het is geen muziek.

Laat een reactie achter op Rins Reactie annuleren

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Anti-spam code * * Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.