Restaurant Urine

Het Guinness Book of Records moet nog gebeld worden maar hij is definitely in the pocket: Het record eettafelzitten. Kakelvers, want gisteravond gevestigd door de voormalige Drijvende Buikjes, ofwel onze zwangerschapszwemclub.

Medewerking
Sinds lange tijd hadden we weer een Yummy Mummy Night georganiseerd. Omdat we onszelf niet alleen als yummy maar ook graag als hip bestempelen, reserveerden we bij restaurant “Urine” (ik heb de meiden beloofd een codenaam te verzinnen, dat vinden ze altijd zo leuk). Een groot restaurant in een voormalig fabriekspand in het centrum van Eindhoven, maar meer kan ik echt niet zeggen hoor.

Gelukkig kregen we alle medewerking van het personeel dat zijn uiterste best deed ons zo lang mogelijk te laten zitten en te laten genieten van hun slechte service.We schoven om 19.00 uur aan tafel en rond 23.30 uur hadden we eindelijk het toetje achter de kiezen. Met ons achten hebben we tussen het bespreken van doorkomende tandjes en spuitluiers door, alle tijd gehad om de vooruitstrevende techniek van de service efficiency van Urine te bestuderen en daarom presenteer ik hieronder onze wetenschappelijk niet onderbouwde conclusie:

IQ-eisen
Urines vacature-eisen aan bedienend personeel zijn streng. Met een IQ hoger dan 80 kom je niet in aanmerking, in dat geval word je dan ook vriendelijk verzocht om niet te solliciteren. N.B. Een IQ-test kan onderdeel uitmaken van de procedure.

Codetaal
Spannend! De menukaart werkt met codes. Zo moet je ‘raw’ bestellen als je je vlees ‘well done’ wilt en ‘well done’ als je het ‘raw’ belieft. Helaas was het ons niet gelukt de code tijdig te kraken.

Service
Men is bezig met een zeer vernieuwend organisatieconcept: Voor elk zeer specifiek serviceonderdeel bestaat een andere collega die niet bevoegd is ook maar iets anders te doen dan het zeer specifieke onderdeel waarvoor hij/zij is aangenomen. Zo zijn er Onthaalcollega’s die alleen maar met de handen op de rug ‘Welkom, mijn collega komt zo bij u’ mogen zeggen. Er zijn Afruimcollega’s, Opdiencollega’s en Drankjescollega’s. Maak niet de fout dat je aan een Afruimcollega vraagt of je een drankje mag bestellen!

Geheugenverlies is een pré
Nog even wat die vacatures betreft: Een slecht geheugen is een absolute pré! De Opdiencollega die ons eerder onze voorgerechten had gebracht -schromelijk te laat, maar dat terzijde- kwam voor de tweede keer met borden vol voorgerechten naar onze tafel. Toen we haar eraan herinnerden dat wij deze reeds achter de kiezen hadden, vroeg ze verwonderd: ‘Echt?’ Het daaropvolgende ‘Weet u het zeker?’ slikte ze in, maar haar gezicht sprak boekdelen. Ze bleef een hele tijd met de rap afkoelende borden bij onze tafel staan, glazig kijkend alsof ze wachtte op een suggestie van ons. ‘Misschien is het voor de tafel hiernaast?’ opperde een van ons hulpvaardig. Uiteindelijk vertrok ze naar de andere tafel die er waarschijnlijk net zo min op zat te wachten.

Bevoegdheden
Onze tafel voor acht personen lag in het midden van de zaak en daarom liep de bevoegdheidsgrens van de diverse Opdien- Afruim- en Drankjescollega’s precies door het midden ervan. Logisch natuurlijk. Gelukkig hadden zij er in het geheel geen last van. Wij des te meer. Zo werd de ene helft van de tafel afgeruimd terwijl de andere helft gewoon met de vieze borden bleef zitten. De ene helft kreeg drankjes, de andere helft niet.

Rampscenario
We waren niet tevreden over de service, maar besloten na lang beraad om hiervan geen melding te maken. Ons record eettafelzitten was immers reeds beklonken en we waren bang voor een scenario als volgt:
‘Pardon mevrouw, wij willen graag een opmerking maken.’
‘Een momentje alstublieft, dan roep ik een van mijn Opmerkingencollega’s.’ Ze werpt een blik op haar draaiboek.  ‘Eh… Heeft u eigenlijk een positieve of een negatieve opmerking?’
‘Nou, over het vernieuwende concept van de consequent doorgevoerde werkverdeling zijn we wel tevreden, maar de uitvoering liet erg te wensen over.’
Doorverwijscollega krabt achter haar oren en kijkt nog een keer moeilijk naar haar draaiboek. ‘Als ik het goed begrijp bent u niet tevreden maar ook niet ontevreden? Lastig, die optie ontbreekt hier. Een Redelijktevredenopmerkingencollega hebben we nog niet.’

Wat een gemis. Gezien de supersonisch strakgeorganiseerde organisatie van Urine zal daarvoor echter wel op korte termijn een vacature verschijnen. Houd je uitzendbureau dus goed in de gaten voor die “Uitdagende functie in een vernieuwende en dynamische omgeving. Ervaring noch verstand van zaken vereist.” Grijp die kans!

N.B. Dit was een gelegenheidscolumn speciaal voor de ex Drijvende Buikjes. Gewoon omdat het kan! En omdat ze de hele avond hebben gezeurd en hun uiterste best hebben gedaan om in mijn eerstvolgende column te verschijnen. Met codenaam, uiteraard. Dus PVV-Cougar, Tuthola, Fotomodelmama, Clutchmuts, Rosésletje en Klustijgers I en II: je weet wie je bent!

  11 comments for “Restaurant Urine

  1. 7 november 2010 at 15:44

    Heerlijk, volgende keer ga ‘k mee! Stilletjes in een hoekje zitten om de boel te aanschouwen….
    *die nog net niet voor muurbloempje heeft gestudeerd*

    😉

    • 7 november 2010 at 15:46

      Muurbloempje, haha! Ik geloof er helemaal niets van. En je bent van harte welkom hoor. Trek wel even wat tijd uit voor zo’n avond. 😉

  2. Clutchmuts
    7 november 2010 at 18:16

    Ja, ik weet wie ik ben….maar wie is fotomodelmama? Ik dacht dat IK dat was… 🙁

    • 7 november 2010 at 21:44

      Jeetje Clutchmuts, jij hier? Wie had dat gedacht met jouw chronische leesallergie! Pas maar op, straks ga je het nog leuk vinden en betrap ik je nog eens in een bibliotheek. Fotomodelmama weet zelf wel wie ze is hoor! Tja, die naam had natuurlijk ook voor jou op kunnen gaan, ware het niet dat jij toch ECHT Clutchmuts over je voorhoofd geschreven had.

  3. Werner
    7 november 2010 at 18:19

    Hahaha, weer genoten! Mmm, toch eens googlen op Eindhoven + restaurant + voormalig fabriekspand

  4. 7 november 2010 at 19:54

    fantastisch stukje weeral

  5. Ninah
    7 november 2010 at 20:42

    Heel entertainend! Erg raak geschreven, kan me er 100% iets bij voorstellen.

  6. 7 november 2010 at 21:39

    Amine en Ninah: Bedankt voor de complimenten. 🙂

  7. Enith
    8 november 2010 at 00:29

    Urine, wat een treffende naam! Ik ga er morgen ook eten, helaas. Tegen beter weten in, omdat anderen dat voor me hebben bedacht. Ach, het creëert toch een soort veteranenband met je tafelgenoten.
    Verder schrijf je ‘wordt je vriendelijk verzocht’ (net als: wordt mij vriendelijk verzocht, wordt ons vriendelijk verzocht – snappie?).

    • 8 november 2010 at 08:27

      Een schrale troost Enith: Het eten is heerlijk! 😉
      Wat betreft je opmerking over word/wordt: volgens mij vergis je je echt hoor! Als er ‘U’ had gestaan, had je gelijk. Nu niet. 🙂

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Anti-spam code * * Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.