Puppy love

‘Wat ben je aan het doen?’ vraag ik. Mijn zoontje is met zijn tong uit de mond aan het kleuren en knutselen aan de eettafel, terwijl ik de vaatwasser uitruim.
‘Ik maak een kaart voor Kusjesdag. Daar hebben we het vandaag op school over gehad.’
‘Bedoel je Valentijnsdag?’
‘Ja, datte. De juffrouw zei dat het morgen een speciale dag is voor mensen die elkaar lief vinden. En dat ze dan een kaart naar elkaar sturen of een cadeautje geven.’ Driftig kleurt hij verder. Hij heeft zelfs zijn speciale glitterstiften erbij gepakt, zo zie ik.

Sofietje
‘En voor wie maak je een kaart dan?’
‘Voor Sofie, die vind ik zó lief! Ik wil ook graag een keer met haar afspreken, dat ze bij mij komt spelen. Mag dat?’
‘Prima hoor, jongen.’ Ik loop naar hem toe om te kijken wat hij aan het maken is.
‘Kijk!’ Hij toont me een stuk roze karton in de vorm van een hart. Althans, het heeft de vage contouren van een grof uitgeknipt hart. Als het morgen geen Valentijnsdag was, had ik het niet als dusdanig herkend.
‘Mooi zeg!’
‘Dit ben ikke en dit is Sofie.’ Hij wijst twee poppetjes aan met stokarmpjes en -beentjes. De een heeft kort haar en de ander is onmiskenbaar Sofie, met haar twee lange staarten. Boven hun hoofden heeft hij een groot hart getekend. Links ervan heeft hij met koeienletters zijn naam geschreven. Hij wijst naar de andere kant van het hart. ‘Wil jij hier ‘Sofie’ neerzetten? Want zo moet dat, zei de juf.’ Met dezelfde koeienletters doe ik wat me gevraagd wordt.

Sofie
Een dag later lopen we naar school, mijn zoontje en ik. Met zijn rechterhand houdt hij mijn hand vast, in zijn linkerhand heeft hij de kaart.
‘Mama, ik ben zo benieuwd wat Sofie ervan vindt!’
‘Ze zal er vast heel blij mee zijn,’ zeg ik terwijl ik even later zijn jasje uitpeuter in de hal van de kleuterschool. Wanneer dit gelukt is rent hij enthousiast naar de klas, de roze kaart fladdert achter hem aan.

Sof
Als we tussen de middag naar huis lopen voor een boterham, vraag ik hem hoe het gegaan is.
‘We hebben gegymd en buiten gespeeld en ik was vandaag aan de beurt voor de bouwhoek…’
‘Maar…’ onderbreek ik hem. ‘Wat vond Sofie van je kaart?’
‘O dat.’ Mijn zoon haalt zijn schouders op. ‘Sofie was er vandaag niet. Ze was ziek.’
‘Nee! Wat jammer!’ roep ik, oprecht teleurgesteld. ‘Maar waar is je kaart gebleven dan?’ Dat grote ding kan onmogelijk in dat kleine rugzakje zitten.
Mijn zoontje geeft geen antwoord. Hij is te veel afgeleid. Ik volg zijn blik naar de overkant van de straat waar een klasgenootje met haar moeder loopt. Het meisje zwaait vrolijk. In haar hand houdt ze een groot, roze hart dat me erg bekend voorkomt. De enorme tekst ‘Zoon ♥ Sophie’ is eigenlijk niet te missen.
‘Kijk mama,’ legt mijn zoontje uit. ‘Omdat Sofie ziek was, heb ik het maar aan Isis gegeven.’

  11 comments for “Puppy love

  1. 14 februari 2012 at 21:53

    Ah Gossie…. daar kunnen wij als volwassenen nog eens een voorbeeld aan nemen! Niet moeilijk doen en opgelost!

    • Miss Moneypenny
      14 februari 2012 at 21:54

      En als het goed is kan Isis toch nog niet lezen. 😉

  2. 14 februari 2012 at 21:56

    Doet me denken aan mijn kleutertijd ( weet je dat nog? Jaha dat weet ik nog…) Ik vertelde mijn moeder dat ik verkering had met Auke. Goh, wat leuk zei mijn moeder. En ik ging verder: ja en ik ga het hem morgen vertellen dat we verkering hebben!
    Zo lekker simpel, ik dacht er niet eens bij na dat er 2 voor nodig waren die dit wilden. Ik had het gewoon besloten;)Ik heb blijkbaar nooit in problemen gedacht, alleen in mogelijkheden;)

    • Miss Moneypenny
      14 februari 2012 at 22:12

      Haha! En, is het nog wat geworden met Auke?

  3. 15 februari 2012 at 08:11

    Leuk hoor, Moneypenny.

  4. 15 februari 2012 at 11:02

    Hahaa,schattig!!Konden we maar altijd kind blijven……

  5. Des
    15 februari 2012 at 13:09

    groot gelijk heeft ie. kom zeg, we gaan toch niet wachten als er iemand anders is die de prachtige kaart met liefde aan wilt nemen?

  6. 15 februari 2012 at 22:53

    Wat een lieverd die zoon van jou! Zijn kusjesdag was in ieder geval geslaagd en Isis zal en moet dit verslag lezen als ze later groot is.

  7. 16 februari 2012 at 17:35

    Hahaha 😛 Wat een liefde!

  8. 18 februari 2012 at 19:41

    Hihihi, een voorbeeld van ‘een groot hart, dit hart, is zo groot…. het wordt nog mijn dood. Dit hart is zo groot…. ‘ 😉

  9. 1 maart 2012 at 11:21

    haha, heerlijk verhaal 🙂

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Anti-spam code * * Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.