Nostalgie, de desillusie van het ouder worden

De laatste tijd is het me een aantal keer overkomen dat ik iemand van vroeger tegenkwam en verschrikt dacht: Jezus! Ben ik óók zo oud?!

Mededertigers
Mijn mededertigers. Ze zaten bij me in de klas. Lang geleden, toen ze hun rimpelige hoofd nog niet vol smeerden met make up maar gezonde, blozende wangetjes hadden. Met blonde vlechtjes in plaats van grijzende haren, gecamoufleerd met Kruidvat haarverf. Ze droegen nog geen vormloze zakken van Miss Etam om hun postnatale buikjes maar zeurden hun ouders de oren van hun hoofd voor het juiste truitje van Oilily.

Nu hebben ze kinderen bij zich. Geen poppen in speelgoedbuggy’s maar echte, huilende kinderen met snotneuzen die zeuren om lolly’s en heel hard roepen dat ze moeten poepen midden in de V&D op het hoogtepunt van het prijzencircus.

Studententijd
Mijn mededertigers. Ik ken ze uit mijn studententijd, ruim tien jaar geleden. We dronken de hele dag bier en blowden onze hersens door onze oren naar buiten. We liepen alle concerten af in de meest waanzinnige, alternatieve kleding. We schopten overal tegenaan. We staakten, tegen de afschaffing van studiefinanciering en zo. Natuurlijk gingen we ook wel eens naar een college. Maar niet te vroeg hoor, eerst die vreselijke kater wegslapen in het nest van een one night stand wiens studentenhuis dichter bij de kroeg lag dan ons eigen en van wie we ons ’s ochtends afvroegen of we hem wakker moesten maken omdat hij bij ons in de klas zat of studeerde hij toch elders?

Mijn voormalige studie- of huisgenoten drinken nu rosé of als ze heel hip willen zijn: prosecco. Op een vroege zondagavond op een terrasje. Maar niet te laat hoor, want de babysit wacht en morgen moeten ze weer aan het werk. In de IT of marketingmanager. Een van mijn exen bleek tegenwoordig zelfs advocaat te zijn. Ooit hadden we iets moois met elkaar. Waarom had ik hem ook alweer aan de kant geschoven? Ik geloof dat hij een bierbuikje begon te krijgen. Toen hij laatst weer voor me stond viel het eigenlijk best wel mee. Als ik het tenminste vergelijk met andere mannen in mijn omgeving.

Hobby’s
Mijn mededertigers. Hobby’s hebben ze niet meer. Ze fotograferen wel eens. Voornamelijk de kinderen. Reizen? Nee, wel plannen gehad voor een wereldreis. Altijd nog eens naar Australië of Canada willen gaan. Het is er nooit van gekomen en nu hebben ze kinderen. Ach, Centerparcs is ook leuk hoor, gezellig met de schoonfamilie. En gourmetten kun je beter in zo’n huisje doen dan thuis, waar de vettige baklucht in de gordijnen trekt om er nooit meer uit te komen.

Ik schrik van mijn leeftijdsgenoten. Ze maken dertigers te schande! In mijn beleving zie ik er veel jonger uit, veel hipper. Niet zo saai en nietszeggend. Rimpelig, vadsig, uitgeblust. Wacht eens even… zouden zij dat misschien ook denken over mij?!

  13 comments for “Nostalgie, de desillusie van het ouder worden

  1. 2 oktober 2010 at 21:58

    die laatste zin doet het toch wel weer hoor!

    • 3 oktober 2010 at 12:27

      Die uitsmijters rollen er altijd gewoon uit Amine, het zal wel een gave zijn. 😉

  2. 3 oktober 2010 at 12:21

    Heel herkenbaar, ik schrik soms ook als ik oude klasgenoten tegen kom en inderdaad al kinderen hebben.
    Dan voel ik me ineens oud.
    Fijne dag.

    • 3 oktober 2010 at 12:28

      Fijn om te weten dat ik niet de enige ben. Ik hoop alleen altijd dat mijn oud-klasgenoten niet hetzelfde van mij denken. Lekker hypocriet hè? 🙂

  3. Kinkie
    3 oktober 2010 at 19:05

    Rimpelig, vadsig, uitgeblust?????? Nee nee Miss Moneypenny, lang leve de dertigers! Geen studie gezeur, genoeg geld op de bankrekening en eindelijk gebruik kunnen maken van enige wijsheid die toch wel met de jaren is gekomen. Life begins at 30! 😉

  4. niencke
    3 oktober 2010 at 19:12

    jeetje als je het zo leest dan krijg je al een midflife crisis at 30…gelukkig hebben we nog 10 jaar te gaan voor de ‘echte’ En…gelukkgi zijn er genoeg hippe 30-ers zoals jij en ik hahaha! 🙂

  5. jeroen
    3 oktober 2010 at 20:59

    De komende 10 jaar blijft dit beeld, en ga je alleen maar gekker doen. Daar ontstaat die echte Midlife crisis uit, en ik kan het weten want ik ben er al.
    en Kinkie, enjoy but life really begins at 40;)

  6. 3 oktober 2010 at 21:44

    Bedankt voor de reacties Kinkie, Niencke en Jeroen. Maar ik had het natuurlijk niet over mezelf hè? Zoals ik al zei: ik ben jong & hip. Dit geldt ab-so-luut niet voor mij. 😉

  7. 4 oktober 2010 at 22:10

    Vast niet! Je hebt dertigers en dertigers.
    (Ik ben al bijna veertig trouwens).
    Rimpels en vaak uitgeblust? Ja.
    Vadsig? Absoluut niet. Met dank aan twee zwangerschappen. Heus.

    • 7 oktober 2010 at 21:28

      Sommige vrouwen hebben inderdaad het geluk dat ze alleen maar slanker worden van zwangerschappen. Ik ben ook zo iemand. Alleen komt het bij mij door het verdwijnen van spiermassa omdat ik abrupt ben gestopt met sporten toen ik zwanger raakte… Mijn ‘killerbody’ verdween als luieruitslag voor de Sudocrem…

      Voor een bijna-veertiger zie jij er overigens verdomd goed uit Denise!

  8. 15 oktober 2010 at 17:31

    vrouwen met klasse worden mooier met de jaren vind ik, maar wie ben ik hé…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Anti-spam code * * Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.