Niet poetsen, maar lullen

De schoonmaakster die wij op kantoor hebben, is niet het type dat veelvuldig de handjes laat wapperen. Ze is meer het toonbeeld van ‘niet poetsen, maar lullen’. Nu begrijp ik best dat je soms wat afleiding nodig hebt voordat je zelf in een duizenddingendoekje verandert, maar als poetsen je beroep is, dan vind ik dat je dat ook moet doen. Noem me een moraalridder, maar jij zou het ook worden als je bij ons zou werken.

Sorry
Elke ochtend word ik getrakteerd op haar langzame ‘goede morregge’, gevolgd door een frase als: ‘Wat is het weer warm hè?’ En echt, geloof me, ik ben best een sociaal mens en ik wil best eens bij gebrek aan zinnige gespreksstof de temperatuur in het gebouw bespreken, maar niet elke ochtend, twee keer.

Als Naline sporadisch besluit om toch te poetsen, dan is ze daar ook nog eens heel slecht in. Echt waar: Wij hebben een poetsvrouw die niet kan poetsen. How hard can it be? Zelfs Freddie Mercury wist hoe hij een stofzuiger vast moest houden. Naline niet. Ze beukt dat ding overal tegenaan. Bureaus, kasten, mijn kantoordeur. De deur knalt vervolgens tegen het sleutelkastje dat erachter hangt, en alsof dat me allemaal nog niet genoeg uit mijn concentratie haalt, roept ze er elke keer ‘sorry!’ achteraan. Ik antwoord steevast: ‘Geeft niets!’

Tactiek
Ik heb weleens gedacht dat het haar tactiek was: dat ze me expres uit mijn concentratie haalde zodat ze dan mijn bureau even kon afdoen. Had je gedacht. Ze gooit het morsige doekje mijn richting uit en vraagt of ik het zelf even wil doen: ik zit er immers beter voor. Zij moet helemaal om het bureau heen lopen en -zucht, steun- nou ja, een heel gedoe. Ik vang het doekje op, zwabber een keer lafjes van links naar recht en gooi het terug. Het is gewoon gemakkelijker dan een discussie aangaan. Want dat is ook zoiets wat je niet wil.

‘Wat een weertje hè?’
‘Hmm-hmm.’
‘Hoe was je vakantie?’
‘Welke vakantie?’
‘O, ik dacht: ik heb je al zo lang niet gezien, ze is zeker op vakantie.’
‘Nou, ik zat er gisteren, en eergisteren, en de dag ervoor. Ik zit er altijd. Ik woon hier praktisch.’
‘O, dan was je zeker net even van je plaats.’
‘Nee hoor. Gisteren hebben we het over het weer gehad, weet je nog? En de dag daarvoor over vakanties. En over het weer. Net zoals de dag daarvoor.’
‘O, dan zal ik me wel vergist hebben.’
Ze gaat verder met hetgeen voor poetsen moet doorgaan. Zwabber. Beuk. Knal.
‘Sorry!’
‘Geeft niets…’

Geeft niets
Ach, ze bedoelt het goed, zo dacht ik een tijdje. Ze is gewoon wat onhandig. En verstrooid ook trouwens. Regelmatig vergeet ze een prullenbak te legen en negen van de tien keer blijkt de handdoekrol op na een toiletbezoek. Het probleem is dat Naline hem niet zelf mag vervangen omdat ze een chronische schouderblessure heeft -dezelfde waarschijnlijk die haar ongecontroleerde stofzuigermoves veroorzaakt-. Haar collega moet speciaal uit het andere gebouw komen om de rol te verwisselen. Naline vergeet die echter nogal eens in te lichten, waardoor het apparaat twee dagen open hangt met een vieze, uitpuilende doek tot op de grond. In een zeldzame oprisping van medemenselijkheid plakt ze er een Post-it tegenaan met ‘difect’ erop.

Soms is al ze uren vertrokken en staat de stofzuiger nog midden in de gang. Alle collega’s lopen er geïrriteerd omheen, in de veronderstelling dat Naline ergens in de buurt een prullenbakje aan het legen is, totdat ik na een uur of twee besluit dat het welletjes is en ik het gevaarte aan de kant schuif. Als Nalines vragende gezicht de volgende ochtend in mijn deuropening verschijnt, hoef ik alleen maar een hoofdknikje te geven in de richting waar ze hem heeft achtergelaten.
‘Sorry!’
‘Geeft niets…’

  13 comments for “Niet poetsen, maar lullen

  1. 23 juni 2011 at 23:48

    Een schoonmaakster met leiderschapskwaliteiten, ongelooflijk. Gooit het doekje naar jou toe en dan mag je het zelf doen. 🙂 Zo’n typetje past prima in een sketch van Draadstaal of Van Kooten & De Bie.

    • Miss Moneypenny
      26 juni 2011 at 08:37

      Leiders nemen ook hun verantwoordelijkheid en geven het goede voorbeeld, dus ze heeft wel nog een lange weg te gaan dan. 😉

  2. jeroen
    24 juni 2011 at 07:49

    Onze thuisschoonmaakster vroeg altijd steevast hoe het met het vis “restaurantje” (haat verklein woorden bij voorbaat) ging. voor de duidelijkheid, we hadden een amerikaans georienteerd restaurant. na vele malen verbeterd te hebben besloten we voortijdig ons huis richting restaurant te verlaten om haar niet meer lijvelijk te hoeven tegen te komen. Bij thuiskomst deden we het schoonmaak werk nog eens dunnetjes over.

    • Miss Moneypenny
      26 juni 2011 at 08:41

      Vreselijk zeg! Komt zo denigrerend over, zeker als het jouw levenswerk is. Toch wel erg zeg, als je je eigen huis moet ontvluchten om de poetsvrouw te ontlopen… ‘Sorry!’ ‘Geeft niets…’ 😉

  3. anke
    24 juni 2011 at 13:20

    ik kom niet meer bij… 🙂
    Heeeel herkenbaar. Wij hebben op kantoor een poetsman rondlopen die pasgeleden met zijn postorderbruid getrouwd is. Hij blijft daarover doorpraten… Totdat ik pasgeleden gewoon weggelopen ben. Boodschap was duidelijk…
    Sorry..
    Geeft niets…

    • Miss Moneypenny
      26 juni 2011 at 08:42

      Aaaah, wat zielig. Die arme man was waarschijnlijk zo vol van zijn bruid dat hij er niet meer over kon ophouden en jij loopt gewoon weg. Gemeen hoor! 😀

  4. 24 juni 2011 at 16:46

    Maakt haar zus zeker bij ons schoon, van hetzelfde laken een pak, het hele gebouw hangt vol met briefjes: schoonmaken svp, maar wij verdenken haar er van dat ze ook niet kan lezen, in ieder geval geen Nederlands. En in die MFA waar ik vorig jaar werkte als locatiemanager hadden we een allochtone man, die weigerde toiletten schoon te maken. Dan heb je toch ook niet goed begrepen waar het in het vak om draait!

  5. Miss Moneypenny
    26 juni 2011 at 08:44

    Ik zal eens vragen of ze een tweelingzus heeft. Alhoewel, laat ik dat maar niet doen, voordat ik weer terecht kom in een zinloze discussie waar ik nooit meer uitkom. En mijn kantoor (alweer) smerig achterblijft.
    Trouwens, die poetser bij jullie die weigerde om toiletten schoon te maken, brengt me wel op een idee! Ik ga ook weigeren de telefoon aan te nemen en te notuleren. Ik ben dan wel secretaresse maar ja, ik heb ook mijn principes natuurlijk. 😉

  6. 26 juni 2011 at 16:05

    Hahahahaah geweldig geschreven! Ik denk dat iedereen wel iets herkenbaars leest. Het ergste vind ik als ze met zo’n stinkend doekje schoonmaken, zodat mijn bureau na afloop gewoon ruikt terwijl daarvoor schoon was!

    • Miss Moneypenny
      28 juni 2011 at 09:25

      Jakkes! Dat gebeurt me thuis trouwens ook wel eens, zo’n stinkende tafel omdat het doekje een beetje aan vervanging toe bleek. Gelukkig ben ik geen poetsvrouw van beroep. En in lullen ben ik ook al niet zo goed. 😉

  7. 17 juli 2011 at 00:02

    Ow jee, vroeger hadden wij ook zo’n Naline. Alleen die van ons heette Kristel (op haar werk noemde ze haar zelfs “kleine Kristel” want ze hadden er twee in dat schoonmaakbedrijf).
    Onze kamer was op de eerste verdieping. En als ze bij ons kwam stofzuigen, liep ze met stofzuiger en al de trap op, maar volgens mij trok ze die iedere keer aan de slang naar boven. Iedere dinsdagochtend klonk het van BOEM-BERDEBOEM-BERDEBOEM in het trappenhuis en dan wisten we allemaal dat Kristel er weer was. Of dat nog niet genoeg was, stak ze ook nog haar hoofd door de deuropening en schreeuwde ze naar binnen: “Goedemorguhhhhhh!!!”

    Ik stond ooit op dinsdagochtend na een bespreking met klanten alle koffiekopjes en schoteltjes af te wassen in de keuken, met gloeiend heet afwaswater want daar wordt het zo mooi schoon van. Stapt Kristel de keuken binnen en zegt: “Menno, laat mij dat maar even doen.” Ze steekt onwetend haar twee handen in de afwasbak en schreeuwt het uit “Au-wwwwwwww”.

    • 17 juli 2011 at 00:03

      Ow kleine aanvulling: ze schreeuwde het uit omdat ze dat hete water niet verwachtte en acuut haar handen stond te verbranden.

      • Miss Moneypenny
        17 juli 2011 at 10:45

        Dat hadden we begrepen @Menno Wat gemeen van jou zeg! 😉

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Anti-spam code * * Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.