Miss Moneypenny maakt het (te) bont

Onder mijn collega’s is het gehalte geitenwollensokkentypjes nogal hoog. Ze stemmen vrijwel allemaal Groen Links, zijn vegetariër, eten fair trade chocolade en eco pindakaas. Als je een afspraak met ze hebt, krijg je steevast een bakkie Max Havelaar voorgeschoteld. Laatst hoorde ik een collega vertellen dat ze bij een biologische kapper was geweest. Een biologische kapper! Ik begreep dat men daar bijvoorbeeld geen crèmespoeling gebruikt; is beter voor het milieu en zo. Ik dacht: Wauw, wat een opoffering! Geen crèmespoeling in mijn haar staat gelijk aan het kapsel van Blondie in de Denis videoclip; een ernstige vorm van visuele verontreiniging die ik mijn medemens niet wil aandoen. En dat vind ik dan toch weer heel sociaal van mezelf.

Chocoholic
Begrijp me goed: ik vind het prijzenswaardig, al die zelfkastijding voor de goede zaak. Heel nobel en altruïstisch ook. Toch ben ik niet zo’n red-de-planeet type. Ik heb de pech een geboren chocoholic te zijn en fair trade chocolade doet het ‘em gewoon niet voor mij. Van die brokjes in de eco pindakaas ga ik kokhalzen en zonder mijn trouwe vriend Douwe Egberts kom ik mijn bed niet uit. Geef toe: daar heeft de mensheid ook niet veel aan. En dan vlees: dat kan ik ook maar niet laten staan, al koop ik wel regelmatig een biologisch lapje. Dat is bovendien veel lekkerder. Maar waarom kan ál dat verantwoorde spul dan niet gewoon lekkerder zijn?!

Bont
Kortom: tot nu toe vind ik lief zijn voor planeet, dier en medemens net iets te veel gedoe maar bovenal een inbreuk op het incasseringsvermogen van mijn gevoelige smaakpapillen. Ik weet dat het slap en gemakzuchtig is. So be it. Ik eet geen eerlijke chocolade, maar ik kom er tenminste wel eerlijk voor uit.

Een uitzondering op mijn asociale gedrag maak ik voor bont. Het dierenleed dat daar achter schuilgaat is gewoon té wreed maar ook nog eens compleet nutteloos. Al die andere zonden kan ik rechtvaardigen, maar bont? Ik bedoel: waar is dat voor nodig? Er zijn genoeg jassen te koop die net zo warm zijn en waar geen arm dier voor is doodgeknuppeld. En dan is er nog de optie nepbont: niet van echt te onderscheiden tegenwoordig.

PETA terriër
Ooit had ik een bontjas, een echte. Gekregen van een huisgenootje dat het voor een paar euro op een rommelmarkt had gekocht maar bij nader inzien niet durfde te dragen. Een gratis jas en nog mooi ook, daar zeg je als armetierig studentje geen ‘nee’ tegen. Mijn geweten suste ik door mezelf in te prenten dat het dier toch al dood was. Dan kon het maar beter intensief gedragen worden zodat zijn lijden nog enig nut had gehad (een beetje het Jezus-verhaal, maar dan anders).

Toen ik ermee door de stad liep, om de haverklap lastig gevallen door ECI-boekverkopers, enquêteurs en Hare Krishna bekeerders, werd ik bij de ingang van de V&D getackeld door zo’n PETA terriër. Of ik lid wilde worden.
Gedachteloos gaf ik haar mijn standaard antwoord: ‘Nee, dank je. Ik ben al lid.’
Ze keek me even aan en zei toen lachend: ‘Dus toch! Ik dacht al dat die jas een nepperd was! Wat goed zeg.’

En zo kwam ik er nog mee weg ook. Dus dat helpt ook niet echt…

  14 comments for “Miss Moneypenny maakt het (te) bont

  1. 11 december 2010 at 10:49

    Hahahaha, mooi geschreven, ook ik verkeer in het geitenwollensokkenwereldje als het om collega’s gaat, knetter word ik er soms van. En net als jij is mijn standaard antwoord ook: nee, ik ben al lid oid. of ‘ik maak het jaarlijks over’ ook zo’n heerlijke afscheper.

    En een leven zonder cremespoeling kan ik me ook niet meer voorstellen.

  2. 11 december 2010 at 12:04

    Leuk geschreven!! Ik ben er zelf zo één, vrees ik…

    Even de vegetariërkant ;). Wat vlees betreft: het is echt een kwestie van ontwenning. Ik eet zelfs liever vegetarisch dan vis. En het is vaak nog minder saai en smakeloos dan… vlees. Kon ik me in het begin ook niet voorstellen. Ik ben twee jaar vegetariër geweest, tegenwoordig flexitariër ;), wat inhoud dat ik me wat flexibeler opstel als het gaat om bij vrienden/ouders/collega’s te eten. Dan eet ik wel vlees, om het hen (en mezelf) gemakkelijker te maken. Af en toe kan ik er wel van genieten (op varkensvlees na, dat is nu echt verleden tijd), maar er gaat niets boven mijn bospaddestoelenrisotto, aubergine mousakka of panzanella salade… ahum. Dus ja, ik behoor denk ik ook bij de geitenwollensokkensekte, met mijn groene stroom en biologische pindakaas, haha.

  3. 11 december 2010 at 12:21

    geweldig geschreven weer en ook ik betrap mezelf er op dat ik aan de ene kant wel wil en vindt dat het moet maar aan de andere kant ook te “slap: ben om er werkelijk achter te gaan staan. Flexitariër is wel heel mooi uitgedrukt. Zelf eet ik wel vis omdat het lekker is en vlees eigenlijk alleen buiten de deur.
    Oja, ik loop altijd gehaast door de stad dus wordt vrijwel nooit tot staan gehouden voor wat dan ook.

  4. Werner
    11 december 2010 at 12:51

    Oei. Ik voldoe voor 50% aan de voorwaarden die MissM stelt aan het geitenwollensokkentype. Ik heb er bij wijze van spreke al één aan, zo’n sok.

    Neem een keer Tony’s Chocolonely mee uit de winkel. Die is lekker.

    ‘Nee dank je, ik ben al lid.’ Ohhhh.. Wat slecht! 🙂 hahaha

  5. 11 december 2010 at 16:43

    Bedankt voor jullie reacties.

    @JC: Dank je! Jij hebt zelf trouwens ook een leuke site. Daar ga ik vaker komen.

    @Chantal: Flexitariër is een mooie term en een mooi begin, mocht ik het ooit overwegen. 😉 En groene stroom hebben wij ook hoor. Dat ‘smaakt’ namelijk precies hetzelfde, dus daar doe ik niet moeilijk over. 🙂

    @Jeroen: Goed om te horen dat ik niet de enige slappeling ben. En wat betreft de verkopers in de stad: destijds was ik nog onervaren, maar tegenwoordig weet ik ze al aardig te omzeilen. Een vriendelijk ‘nee, ik heb geen tijd’ is meestal voldoende en ook meestal niet gelogen. 😉

    @Werner: Fijn dat jij voor 50% de wereld redt, dan voel ik me weer minder schuldig. Ja, iemand moet het doen hè? Haha.
    Goede tip, die Tony’s Chocolonely ga ik eens proberen. Heb hem vanmiddag in onze vaste supermarkt (nog) niet kunnen vinden helaas.

  6. 11 december 2010 at 22:47

    Gaaf blog weer. Ik heb ooit, je gelooft ’t niet, oog in oog gestaan met een olifant en wat ik toen in zijn ogen zag was voldoende om alle goede voornemens inzake het vegetariërsschap voorgoed op te geven…

  7. 12 december 2010 at 19:11

    leuke tekst weeral.

  8. 13 december 2010 at 13:24

    Heel mooi geschreven.
    Inderdaad die fair trade chocolade is inderdaad niet lekker en er is maar 1 pindakaas die ik echt lekker vind en dat is Calve.
    Zonder vlees kan ik ook niet.
    Fijne dag.

    Groetjes van Ann

  9. 13 december 2010 at 15:44

    Scheer niet alle bont over één kam! Wil je zeker zijn dat bont afkomstig is van regio’s waar het welzijn van de dieren wordt gecontroleerd, vraag dan naar bont met OA label: http://www.pelsisgroen.be/dierenwelzijn-dierenbescherming-oorsprong-herkomst-bont-bontkleding.html

  10. 14 december 2010 at 09:02

    Leuk stukje!

    Oeps, ik mag dan wel zo’n twee a drie keer week vegetarisch eten, maar verder kom ik er niet goed mee weg: ik gebruik al 25 jaar cremespoeling en niet zo’n beetje ook, want ik heb heel lang haar. Ik eet elke avond chocola, en dat is meestal gewoon AH of Verkade. En ik smeer dagelijks pindakaas op het brood van mijn kinderen, ouderwets van Calvé.

    Ik heb trouwens wel eens een nepbontjas gehad en díe durfde ik al niet te dragen omdat ik bang was dat mensen dachten dat ie echt was. Hoezo omgekeerde wereld? 😉

  11. 16 december 2010 at 08:36

    Manlief is vegetariër en wij doen als gezin voor de helft mee… Voor de helft ja, want zo’n 2 of 3 x per week vind ik een stukje (scharrel)kip of (biologisch) vlees toch wel lekker inderdaad…. 😉 Bont draag ik om dezelfde redenen als jij niet. Biologisch koffie (en sommige kruidentheesoorten) krijg ik echt niet door mijn strot (sorry!), maar biologisch brood, boter of kaas is weer overheerlijk….
    Al met al, we doen het nog niet zo slecht denk ik! 😉

  12. 16 december 2010 at 08:37

    ps, en eer ik crèmespoeling laat staan!! Nooit van mijn leven! Jij mag er dan uit gaan zien als Blondie, ik krijg spontaan een rastakapsel zonder die spoeling!!

  13. 17 december 2010 at 11:27

    Bedankt voor jullie leuke reacties @Anneke @Denise en @Wondelgijn!
    Ik ben dus niet de enige ‘aso’ in de wereld. 😉

    Toch kon ik laatst heel even ervaren hoe goed het voelt om fair trade te eten. Ik ontving nl. een kerstpakket waarin ook fairtrade chocolade zat (Verkade). En chocolade, van wat voor aard dan ook, zeker als het gratis is, daar doe ik niet moeilijk over! Ik moet toegeven: hij was helemaal niet slecht! En ik voelde me toch góed joh! 😉

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Anti-spam code * * Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.