Just tweet it!

tweedle tweetVroeger las je nog wel eens iets over een stalker. Tegenwoordig is het een uitstervend ras. Kom op zeg, wat heeft een moderne stalker tegenwoordig nog te doen? Hij hoeft in elk geval niet meer in bosjes te gaan liggen of een vuilnisbak door te ploegen. Hij doet alles gewoon vanuit zijn luie stoel. Vanachter zijn pc maakt hij op diverse media een onschuldig fake profiel aan als Breezersletje84 met een avatar van het Bacardivleermuisje (ik noem maar wat) en binnen een paar dagen weet hij alles. Niet alleen van zijn slachtoffer, maar van bijna iedereen. Geen kunst meer aan.

Neem bijvoorbeeld Twitter. De schaamteloosheid waarmee mensen daar elk onbenullig detail van hun leven de wereld in slingeren is onvoorstelbaar. Als je het nog nooit hebt gezien, zou je het niet geloven. Zomaar een paar voorbeelden van een paar tweets die ik de laatste paar dagen voorbij zag komen:
‘Ik heb zojuist al mijn knopen gesorteerd.’
‘Ik vind George Michael stom.’
‘Mijn moeder roept me dat we gaan eten. #TWEXIT’
‘Ik heb mijn knopen nu ook op kleur gesorteerd.’
‘Getver, de kat heeft overgegeven op mijn toetsenbord. #konhijdatnietevenergensandersdoen?’
‘Bah, mijn moeder heeft de aardappeltjes aan laten branden.’ (plus een Twitpic link met een foto van de verpieterde piepers)
‘Nu heb ik al mijn rode knopen op volgorde van grootte gelegd.’
‘Ik denk dat ik zojuist mijn eerste natte scheet heb gelaten. Ik wist niet eens dat die dingen echt bestonden.’
En dan is er nog iemand die elk nummer dat ze op haar iPod beluistert meedeelt, de hele dag door.
(Om mijn eigen leven te beschermen heb ik uiteraard geen exacte tweets overgenomen, maar geloof me, dit komt akelig dicht in de buurt).

Ondanks bovenstaande ben ik sinds kort ook lid van de Twittergemeenschap. Buiten de eerder genoemde ‘kip zonder kop’ groep, bestaat er namelijk ook nog een andere soort Twitteraars: de strategische. Mensen die weloverwogen tweeten. Meestal is het doel: schaamteloze zelfpromotie. En ja, ik ben er ook zo eentje. Een paar maanden geleden begon ik met een blog en ik wilde meer lezers aantrekken. Ik ontdekte de wereld van Twitter. Ideaal! In 140 tekens kun je eenvoudig een vrij grote doelgroep bereiken. Hoe dat precies werkt zal ik nog wel eens verduidelijken in een andere column.

Voordat al mijn followers me per direct gaan unfollowen omdat men vindt dat ik pretendeer mijlenver boven het onzintweetende plebs te staan: Ik bega ook wel eens een bullshittweet. Mea Culpa. Het is soms zo lekker om tijdens een drukke werkdag even wat stoom af te blazen zonder meteen een heel verhaal te hoeven ophangen. Of om af en toe iets grappigs te roepen, ook al slaat het nergens op. Maar dan nog: ik denk altijd eerst even na voordat ik iets doms zeg.

#Twexit!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Anti-spam code * * Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.