Het Nieuwe Werken

Met_Life_Acturial_Office,_1910 thumbBij ons op kantoor gaan we binnenkort over op Het Nieuwe Werken, zo werd recentelijk medegedeeld. Nu ben ik uiteraard dol op werken en op kantoor en zo, maar dan wel míjn kantoor. Mijn eigen kantoor. En dat wil ik niet delen. ‘Flexplekken’ klinkt in mijn fijngevoelige oren even aantrekkelijk als een privéconcert van Gerard Joling in een afgesloten ruimte. Met een verrassingsoptreden van Gordon toe.

Buurman
Als ik mijn leidinggevende moet geloven is dat wel waar ik straks zit. In een grote, gezamenlijke ruimte die nog net niet is afgesloten en waar hopelijk geen Geer of Goor over de grond rollen, maar wel een zekere hoeveelheid substituten. Zonder mijn collega’s een dolksteek te willen geven zit ik dan elke dag naast een andere buurman met andere rare gewoonten aan een ander bureau, op een toetsenbord met de snotklontjes van mijn voorganger nog aan de spatiebalk.

Onderzoek
Maar voordat deze horror in werking treedt gaat men eerst een onderzoek doen naar ‘de bezettingsgraad en de aard van de werkzaamheden in elk kantoor’ om te bepalen hoe de huidige situatie is en welke mensen waar hoe vaak geconcentreerd werken, bellen, overleggen, synchroonhoesten, zweten en in zichzelf praten. Ik weet nog niet precies hoe, maar dat klinkt als een strohalmpje.

Spionage
Vandaag is het dan zover. Om eerdergenoemde spionagewerkzaamheden uit te voeren hebben ze een Belgisch mompelend mannetje met een kapsel als een ruwharige teckel en gewapend met een iPad op ons afgestuurd. Bij elk kantoor klopt hij aan om te kijken a) of je op je plek zit, en b) wat je aan het doen bent. Dat noteert hij allemaal op zijn iPad en dan loopt hij weer door met een bloedserieus gezicht. En dat elk uur opnieuw.

Niet grappig
Na twee keer heb ik er al tabak van. ‘Kijk, ik zit er nog,’ roep ik als het turfgezicht voor de derde keer in mijn deuropening verschijnt. Ik wijs op mezelf en de ruimte tussen mij en mijn beeldscherm, geen idee waarom. ‘En ik werk nog steeds. Heel hard.’ Dat ik op Facebook zit ziet hij gelukkig niet want het checken wat er op mijn scherm gebeurt is in deze fase waarschijnlijk nog niet aan de orde. Hij kan er niet om lachen. Een uur later nog steeds niet en weer een uur later nog steeds niet. En dan zeggen ze dat Belgen grappig zijn.

Tics
Bij de vierde keer begin ik te bedenken hoe ik die turfteckel naar mijn hand kan zetten. Het strohalmpje, ik moet het wel grijpen natuurlijk. Ik moet voorkomen dat ik in één hok word geplempt met veelvuldig koffieslurpende, roddelende of jankende collega’s, of zij met nog veel ergere tics, want dat soort lui hebben we hier ook. Er is er een die de hele dag met zijn ogen rolt. En eentje die ze bijna altijd dicht heeft. En we hebben iemand met een kort repeterend kuchje als schuurpapier. Eigenlijk leef ik hier constant in een gesticht.

Gek zijn ze
De eerstvolgende keer dat de Belg langskomt ben ik hardop aan het zingen. Oortergend vals. Een nummer van Sieneke. Een uur later praat ik in mezelf: ‘Gek zijn ze! Allemaal!’ (3x), met veel consumptie die ik vervolgens met een mouw van mijn beeldscherm poets. Weer een uur later zit ik een onzichtbare vlieg achterna. Elk uur verzin ik iets nieuws – ik geef het niet graag toe maar ik begin er zowaar lol in te krijgen. Ik schreeuw tegen mijn beeldscherm, ik waai hem luchtkusjes toe (hij duikt weg) en een keer bonk ik stelselmatig met mijn hoofd op mijn bureau terwijl ik iets roep over een duivel en een ei. Geef toe, wie wil er met zo iemand op een kantoor zitten?

Normaal
De volgende dag breng ik een collega op de hoogte van mijn plan. ‘Echt! Ik krijg zeker weten een kantoor voor mij alleen!’ Ik lach als de duivel die ik aanriep tijdens mijn laatste stunt. Mijn collega denkt even na en vraagt dan langzaam: ‘Maar ben je niet bang dat ze je juist met een paar van die andere randdebielen op één kantoor zetten?’ Ik verslik me in mijn boterham. Holy fok. Holy, holy fok! Ze heeft gelijk. Ik moet me herstellen, weer normaal doen. Normaal, maar uiterst geconcentreerd. Want ik ben iemand die eigenlijk gewoon helemaal niemand om zich heen kan hebben want ik werk zeer minutieus, secuur, accuraat en geconcentreerd.

Vloek
Dat blijkt geenszins een gemakkelijke opgave. De eerste keer laat Turfmans me zo schrikken dat ik een slok koffie over mijn toetsenbord sproei, en het kan zijn dat ik daarbij een klein vloekje laat horen. (Ik zie hem iets aanvinken, waarschijnlijk: ‘Ongemanierd. Indelen bij smakkende, boerende medewerkers’). Een uur later ben ik aan het klooien met mijn lens die irriteert en maak ik nogal spastische oogbewegingen. De keer daarna heb ik vanwege eerdergenoemd lensirritatieprobleem net mijn ogen gedruppeld waardoor ik eruit zie alsof ik aan het huilen ben. (Ik zie het hem gewoon opschrijven: ‘Labiel, indelen bij vrouw met de babypop in haar tas’). En de laatste keer roep ik iets heel gemeens tegen mijn beeldscherm – Ik ben ook niet heilig. Maar hé, dit zijn dingen die ik heel makkelijk kan afleren. ECHT WAAR!

  8 comments for “Het Nieuwe Werken

  1. H.
    5 oktober 2014 at 11:48

    Sterkte wanneer het zover is. Ik zou het niet kunnen. Verzin een list!

  2. 5 oktober 2014 at 15:31

    Ach en wee…. ik merk het al : Dat ‘nieuwe werken’ gaat niet werken…

  3. 6 oktober 2014 at 21:13

    Je moet in ieder geval zitten op een stoel die geschikt is voor jou, aan een bureau dat op de juiste hoogte is afgesteld etc. Is daar over nagedacht? Anders kan dat heel vervelend worden ivm rugpijn etc.
    Gooi het maar in de groep! Sterkte!

  4. Miss Moneypenny
    7 oktober 2014 at 16:17

    Geschikt? Juiste hoogte? Afgesteld? Het enige belangrijke aan die stoel is dat hij op een apart kantoor staat. :p

  5. Nathalie
    7 oktober 2014 at 21:50

    Briljant stukje dit! Ik kan het me helaas zo voorstellen… Alles moet efficiënt en innovatief zijn… om zo procesmatig en gefaseerd aan verbindende communicatie te kunnen doen (kijk, dit soort woorden vallen bij mij op het werk de laatste tijd dus continu, de kriebels krijg ik er van!).

    • Miss Moneypenny
      8 oktober 2014 at 10:29

      Dank je. En ja, dat zijn wel heel enge woorden die je daar gebruikt! 😀

  6. Tam
    16 oktober 2014 at 15:23

    Ik denk dat je een goede kans maakt voor een eigen kantoor, hahahah

    • Miss Moneypenny
      16 oktober 2014 at 15:26

      Ja? Zou je denken?? *blij* 🙂

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Anti-spam code * * Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.