Een derde?

Een derde‘Soms denk ik dat ik best nog een derde zou willen.’ Hij zegt het terloops.
‘Een derde wat? Een derde wijntje?’ Grap ik.
Mijn man kijkt naar het geboortekaartje dat op onze kast staat, van vrienden die onlangs weer papa en mama zijn geworden.

 

Bevallingsverslaving
Ik zeg het ook wel eens hoor, voor de grap. Om hem op stang te jagen. En stiekem zou ik het ook best willen. Alleen heeft het bij mij vooral te maken met mijn bizarre bevallingsverslaving. (Ik heb het ooit geprobeerd te googelen, maar ik lijk de enige ter wereld met deze ‘afwijking’). Echt, het lijkt me heerlijk om nog eens mee te mogen maken. Het probleem is alleen dat ik niet zo’n fan ben van het negen maanden durende voortraject. En laten we het minstens achttien jaar durende post-bevallingstraject niet vergeten. Kinderen zijn geweldig maar ze kosten klauwen met energie. En geld natuurlijk.

Taxi
En je moet een grotere auto. Het hele bedritueel ’s avonds duurt minstens een kwartier langer. Al die kinderziektes weer. Waterpokken, pseudokroep, de vijfde ziekte. Ik krijg al wallen onder mijn ogen als ik eraan denk. Als ze wat ouder zijn ben je net zo’n taxicentrale als ze alle drie apart naar judo, zwemmen en musicalles geëscorteerd moeten worden. En nog later, als ze gaan stappen, moet je ze zeker elke vrijdag en zaterdag midden in de nacht op drie verschillende locaties gaan oppikken?

Zak van Max
Hoe kom je daar zo ineens bij?’ zeg ik.
‘Gewoon. Ik moest eraan denken toen jouw zus afgelopen weekend hier was, met haar drie kinderen. Het lijkt me gewoon zo leuk.’
Hartstikke leuk, inderdaad. Denk ik bij mezelf. Voor mijn zus.
‘Ik vind zoveel leuk, maar dat hoef ik toch ook niet allemaal te hebben?’ zeg ik hardop.
‘Jammer dat je dat nooit denkt als je aan het winkelen bent.’
Ik grom. ‘Winkelen en kinderen zijn niet met elkaar te vergelijken.’
‘Ze kosten allebei heel veel geld.’
‘Kleren stop je in de Zak van Max als je ze beu bent.’

Hond
‘Ach ja, het was maar een idee.’ Het is even stil. ‘En een hond dan, is dat niks voor ons?’
Een hond. Getver. Honden stinken. Ze willen constant op schoot. Ze verharen, wat betekent dat je nóg vaker moet stofzuigen. Je moet ze een paar keer per dag uitlaten, ook om elf uur ’s avonds en ook als het regent. Of erger: vriest.
Ik schenk nog een wijntje voor ons in.
‘Schat, zo’n derde hè, misschien is dat toch wel een leuk idee.’

  4 comments for “Een derde?

  1. Wendy
    6 mei 2011 at 23:12

    Hey dat delen we dan toch mooi weer hoor. Hier ook iemand die dolgraag nog een derde keer zou willen bevallen. De laatste keer is pas 6 weken en 1 dag geleden maar ik zou het heeeel graag nog een keertje mee willen maken.

    Maar… ik heb geen hekel aan die negen maanden die er aan vooraf gingen. Ook al was dat voor mij verplichte bedrust. Ik doe het graag weer.

  2. Miss Moneypenny
    7 mei 2011 at 21:14

    Ha Wendy, leuk dat je nog eens iets van je laat horen! Gefeliciteerd met je zoontje, al had ik dat destijds ook al via Hyves gedaan natuurlijk. Wat een knapperd! Geweldig hè, een bevalling?! Maar eerst negen maanden plat moeten liggen lijkt me geen pretje. Gelukkig is het niet voor niets geweest!
    Geniet ervan en wie weet… mag je ooit nog een keer de pracht en kracht van een bevalling ervaren. 🙂

  3. 13 mei 2011 at 08:43

    Ik dacht al; hmm, dit stukje ken ik ergens van. Whoopsiedaisy dus 🙂 Leuk geschreven! Kan er alleen zelf niet over meepraten als negentienjarige.

    En bedankt trouwens voor je reactie op whoopsiedaisy (over mijn blog), heel lief 🙂

    • Miss Moneypenny
      19 mei 2011 at 21:39

      Bedankt voor je reactie Laura. En mijn opmerking onder jouw Whoopsie Daisy artikel was gemeend hoor. Je verdiende het!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Anti-spam code * * Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.