Dennie de knuffelduitser

Bernd AlthoffIk vroeg mijn oma ooit of hij nu eigenlijk een Nederlander of een Duitser was. Daar reageerde ze een beetje vreemd op. Hoe haalde ik het in mijn hoofd zeg! Die blije eikel in zijn Lederhosen? (of iets van die strekking, ik weet niet of het woord ‘eikel’ tot haar vocabulaire behoorde). Pas later begreep ik dat mijn oma van een generatie was die niet zo’n gezellige verhouding had met de Duitsers.

Mof
En Dennie Christian was dus een mof. Wist ik veel en neem me niet kwalijk, Dennie was in die tijd vaker op de Nederlandse tv dan Fred Emmer. Het maakte niet uit wanneer of welke zender (van de drie) je op zette, altijd was hij er. Zingen, presenteren, leuk doen, in het Duits of in het Nederlands, Dennie kon het allemaal. In een aufgeschmuckt colbertje naast Chiel ‘de snor’ Montagne, glunderend naast Vader Abraham bij het Tros Muziekfeest of gemütlich ‘sjoenkelend’ tussen Saskia en Serge, overal keek die olijke krullenbol je amechtig aan in de poppetjes van je ogen. Ondertussen droomden hele huisvrouwenstammen ervan zijn Rosamunde te mogen zijn; dat hij speciaal voor haar, al was het maar één keer, die verdammte Lederhosen van zijn goddelijke billen pelde.

Slipjes
Dennie mocht dan wel Duits zijn, hij sprak óók Nederlands en dat zorgde zowel voor verwarring als wederom heel wat natte plekken in Hollandse huisvrouwenslipjes (en vast ook een aantal herenslips). Want ja, dat ‘akzent’ hè. Maar alles goed en wel: Had je een hekel aan Dennie, dan had je ein großes Problem. Mijn oma dus ook. Nederland had de Duitse teddybeer namelijk omarmd om hem nooit meer los te laten. Eigenlijk kun je stellen dat Dennie een voorloper was van de hedendaagse knuffelallochtoon; de eerste knuffelduitser post-Wiedergutmachung. Alle fans zwijmelden toen hij in september 1981 met zijn Roswitha trouwde (in Nederland!) en huilden toen hij in juni 1990 zijn been op twee plaatsen brak bij een jetski ongelukje tijdens Veronica’s Super Champs (In Nederland!) – Rustig maar, ik heb dit ook moeten googelen. – En mijn oma maar zappen.

Melancholisch
Hoewel ik dus middenin de Dennie hausse ben opgegroeid, was hij zeg maar niet echt mijn ding. Onlangs was ik echter op vakantie in die Heimat en er gebeurde iets vreemds. Toen de uitbater van ons vaste restaurant op een avond Rosamunde van stal haalde, net toen ik een van zijn taaie knödels door mijn strot probeerde te wringen, werd ik overvallen door melancholie. Rosamunde! Ach, die liebe Rosamunde! Het paste helemaal in de sfeer van de vakantie, in de setting van die avond. En, ik geef toe, het personeel deed ook veel. Vanwege de Oktoberfesten liepen ze allemaal rond in traditionele Beierse kleding, van die hansopjes waarvan mijn zoon meteen zei: ‘Hé, zo’n broek moest ik aan toen ik Ciske de Rat was in de schoolmusical’ – en dan van leer. Het klinkt vast als een slap excuus maar de omstandigheden waren gewoonweg ideaal. Ik spuugde mijn knödel op mijn bord en zong uit volle borst mee. Rosamunde! Schenk’ mir dein Herz und sag ‘ja’. Wat had ik haar gemist, zonder het te weten.

Ontnuchtering
Later, in ontnuchterde toestand dacht ik: Wat zou er eigenlijk van Dennie geworden zijn? Ik had zo’n vermoeden dat jullie dat ook graag wilden weten, dus ik ging er eens voor zitten en googelde een avondje. De eerste schok was toch wel dat Dennie helemaal geen Dennie heet! En ook geen Christian! Dennie Christian heet… Bernd Althoff. Hij is inmiddels opa geworden. Tot zover zijn seksie imago. Maar het goede nieuws is: Hij leeft! Zijn op twee plaatsen gebroken been zit er nog aan en hij zingt zelfs nog! Zijn laatste album heet ‘Droom met me mee’. En verder herontdekte ik de Hoeba Hoeba Hob, dat Scheiße nummer dat je na één keer horen nooit meer uit je hoofd krijgt, over het geel gestippelde stripfiguur Marsipulami. Tenenkrommend, maar als iemand ermee wegkwam, was het Dennie.

Droom met me mee
Die nacht droomde ik inderdaad van Dennie. Niet over zijn strakke Lederhosen, zijn prachtige poedelkrullen of zijn zeeblauwe Augen. Ik droomde van Dennie als opa, dat hij op de rand van het bed van zijn kleinzoon zat en vertelde.
‘Wist jij dat jouw opa jah froeger elke abend op die televisie kwam? En ik zong mit einen Marsupilami!’
‘Een wat, opa?’
‘Een Marsupilami! Het was eigenlijk het haustier van een schtripheld.’
‘Was hij dan getekend, opa?’
‘Nee kleine jungen, het was ein, hoe sol ich es mal sagen, ein ploesjen beest en wij songen altijd van Hoebahoebahoebahophophop.’ Dennie gooit zijn handen de lucht in en verslikt zich bij de laatste hop, waarna hij hoestend naast zijn kleinzoon op het dekbed valt. Die laat hem nog even door ijlen over zijn successen maar kapt hem na een tijdje halverwege een zin af.
‘Maar opa, vertel eens. Ben je nu eigenlijk een Duitser of een Nederlander?’

(Foto: Still uit Dennie Christian medley)

  19 comments for “Dennie de knuffelduitser

  1. Tam
    11 november 2012 at 11:58

    Hahahha heerlijk geschreven. En bedankt voor de hoeba hoeba hobbbbb, ik ga zo mijn best doen om het uit mijn hoofd te krijgen.
    Hihiih ich habe erg gelachen om deine geschreiben stückje Der Dennie Christian.
    Gutes wochenende

  2. 11 november 2012 at 12:09

    Geweldig geschreven.
    Ben er ook mee opgegroeid en mijn oma vond hem een leuke Duitser.
    Zij heeft veel meegemaakt, maar wilde niet alle Duitsers over één kam scheren en snapte dat veel Duitsers er niets aan kon doen.
    Toch begrijp ik jouw oma ook wel.
    Fijne dag.

    Groetjes van Ann

  3. 11 november 2012 at 13:50

    Help help help, doe me een ander liedje nu ga ik de hele dag hoebahoeba hobhobhob ….. ik was die man net vergeten…
    Iris, dat jij over Dennie ‘of all people’ zo,n geweldige column kunt schrijven, dát vind ik knap!
    ( tot de laatste snik: en daar gaaaaan we weer, handjes omhoog!;-)

    • Miss Moneypenny
      13 november 2012 at 22:55

      Haha, bedankt weer Rinskje! Graag gedaan. En je vroeg om een ander liedje. Het smurfenlied van Vader Abraham misschien? 😀

  4. 11 november 2012 at 17:40

    HOEBA HOEBA HOP HOP HOP….dit is de Nederlandse versie;).Ik heb zijn op twee plaatsen gebroken been ook even gemist maar Dennie Christiaan ist Super!!Geweldige column weer!!Ben benieuwd wanneer je ‘m voor mag komen lezen……

    • Miss Moneypenny
      13 november 2012 at 22:56

      Die durf ik niet voor te lezen, @Ingrid. Dadelijk zitten er verstokte Dennie fans in de zaal. Die oudjes kunnen soms nog best hard gooien met wat rot fruit. 😉

  5. 11 november 2012 at 20:17

    Hoeba hoeba hoeba TOP! Heeeeeerlijke column, kostelijk vermaakt! X

    • Miss Moneypenny
      13 november 2012 at 22:56

      Dank je! Leuk om jou hier te zien. 🙂

  6. 11 november 2012 at 21:13

    Nu ben ik aan het zingen en aan het lachen, wat een heerlijke blog. Dank je wel!

    Warme groet, Marian

    PS weet niet of ik er vannacht nog zo blij mee bent als ik het nummer niet meer uit mijn hoofd krijg

    • Miss Moneypenny
      13 november 2012 at 22:56

      Nog een beetje kunnen slapen? 😉

  7. Mieke Schepens
    12 november 2012 at 10:09

    Geweldig geschreven. Dennie werd ook vaak leuk gevonden om het feit dat het wel “in” was om de duitsers leuk te vinden…tolereren.
    Dat merkte ik in mijn omgeving indertijd.
    Het zou mooi zijn als hij indertijd zo’n vraag zou moeten beantwoorden en ons liet weten of hij het antwoord weet.

    • Miss Moneypenny
      13 november 2012 at 22:57

      Echt waar, was het ooit salonfähig om Dennie leuk te vinden? Ik ben vóór tolereren hoor, maar dat kan ik me toch niet zo herinneren. 😉

  8. 12 november 2012 at 15:37

    Verleden week geen oog dicht gedaan wegens auto-ongeluk, deze avond cirkelen Marsipulami en de zingende Dennis boven mijn hoofd. Je bent bedankt…

    • Miss Moneypenny
      13 november 2012 at 22:58

      Graag gedaan. Ik dacht: een beetje vertier tijdens je ziekbed. Hoe is het nu met je? Ik ga snel weer eens op je site bijlezen, geloof ik… 😉

  9. 13 november 2012 at 09:46

    O Iris, je kan zo goed schrijven. Maar doe er wat mee. Wie kan die Dennie wat schelen?

    • Miss Moneypenny
      13 november 2012 at 23:00

      Dank voor het compliment. Al ben ik wel geschokt dat Dennie jou blijkbaar niets kan schelen. Ik bedoel, we hebben het wel over DENNIE, de man die de Hoeba Hoeba Hop groot maakte!

  10. 18 november 2012 at 09:56

    Erg leuk geschreven! Jammer genoeg dendert dat Hoeba Hoeba Hob nu ook door mijn brein!

    • Miss Moneypenny
      20 november 2012 at 20:34

      Dank je en sorry… 😉

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Anti-spam code * * Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.