Ciske de vuile Rat

Vier jaar heb ik mijn best gedaan om hem goed op te voeden. Vier jaar lang drillen, constant corrigeren en bijsturen. Niks geen debiele babypraat zoals ‘Moet je poepie doen?’, ‘Kijk eens, hier zijn je centjes’ of ‘Koediekoediekoedie?’. Nee, gewoon normale, volwassen taal. ‘Moet je naar het toilet?’, ‘Hier is je geld’ en ‘Zal ik jou eens fijn doodknuffelen?’
Ik leerde hem netjes te groeten als je ergens binnenkomt, een handje te geven en ‘dankjewel’ te zeggen. En vloeken was natuurlijk helemaal uit den boze. Het was zeker niet gemakkelijk maar het is gelukt, heel aardig zelfs. Supernanny Jo zou er nog een puntje aan kunnen zuigen.

Heftige scènes
Zes weken gaat hij nu naar de basisschool en huppekee: vier jaar van intensieve etiquettetraining, oefeningen in welbespraaktheid en beleefdheidsbootcamp naar de mallemoer. De juf heeft namelijk besloten dat mijn zoontje Ciske de Rat gaat vertolken tijdens de aanstaande Theaterdag. Via een nieuwsbrief werden we op de hoogte gebracht. Ondertussen was de juf al met ze aan het oefenen geslagen. Om in de sfeer te komen had ze de kinderen een filmpje van het betreffende theaterstuk laten zien, zo werd in de brief vermeld. Ter geruststelling werd eraan toegevoegd: ‘Er zijn geen heftige scènes vertoond.’

Val dood
Gelukkig, dacht ik: hij is dus nog altijd keurig en onbevlekt. En wat was hij schattig, mijn kleine Rat, zoals hij daar voor me stond in zijn schoffiekleertjes, inclusief pet en bretels. Dat dacht ik tenminste. Heel even. Vlak voordat hij uit volle borst begon te zingen: ‘Krijg toch allemaal de kolere, val voor mijn part allemaal dood’. Niet dat hij er veel van snapte (dankzij mijn prima opvoeding, dank u). Maar ja, je moet ook oefenen met zo’n kind. En dan komen de vragen.

Kolere
Ik zing voor: ‘Krijg toch allemaal de kolere…’
Ciske onderbreekt me: ‘Mam, waarom krijgt hij kleren?’
Ik zucht. ‘Kolere, niet kleren. Dat is een ziekte van vroeger.’
‘Hij wil dus dat ze ziek worden?’
‘Néé. Hij bedoelt dat iedereen op kan rotten.’ Oeps.
‘Oprotten, wat is dat?’
‘Laat maar…’ Ik zing verder: ‘Val voor mijn part allemaal dood.’
‘Doodvallen? Dat is zielig…’
Ik stop. ‘Hij bedoelt niet dat ze écht dood moeten vallen. Hij bedoelt meer dat hij ze niet áárdig vindt.’
‘O’.

Verdomme
Samen zingen we verder: ‘…die mij altijd beschermen zouden. Ik voel me zo verdomd alleen.’
‘Mam, ik mag toch geen “verdomme” zeggen?’
‘Dat klopt, je mag niet schelden. Dus ook niet “verdomme” zeggen.’
‘Maar ik mag het dus wel zingen?’
Ik zucht gefrustreerd. ‘Néé, eigenlijk mag je het ook niet zingen.’
Ciske gooit wanhopig zijn armen in de lucht. ‘Maar wat moet ik dán doen als ik straks op dat podium sta?’

Sjezus. Wat een kutschool zeg.

  18 comments for “Ciske de vuile Rat

  1. 5 juni 2011 at 11:56

    LOL, heerlijk die eigengereidheid van ‘m! En ook een compliment aan jou. Doe je goed! 🙂

    • Miss Moneypenny
      6 juni 2011 at 15:46

      Bedankt! Ik doe m’n best hè. Zoals je ziet mislukt het wel eens. 😉

  2. Werner
    5 juni 2011 at 12:02

    Hahaha, lekker grof, maar ja, ze vragen er ook zelf om! 🙂 Leuke column weer.

    • Miss Moneypenny
      6 juni 2011 at 15:47

      Grofheid is soms nodig hè, om een statement te maken. 🙂

  3. 5 juni 2011 at 12:43

    En red je hier maar weer eens uit ;-).. Geweldig geschreven!

    • Miss Moneypenny
      6 juni 2011 at 15:47

      Dank je Veerle! En nee, hier red ik me niet meer zo gemakkelijk uit inderdaad. 😉

  4. Elsbeth de Jager
    5 juni 2011 at 12:51

    Héérlijke column! Misschien een onderwerp voor de volgende nieuwsbrief: Hulpmoeders in etiquette gevraagd :)!

    • Miss Moneypenny
      6 juni 2011 at 15:48

      Dank je! Ik zal me als eerste aanmelden als ze etiquette hulpmoeders vragen. Echt. Lijkt me enig om al die kleine ratjes te bekeren. 😉

  5. 5 juni 2011 at 15:19

    Fantastisch verhaal!! En natuurlijk: good job supermama! Hou zo vol ;).

    P.S. Ik moest tegelijkertijd even denken aan deze: http://www.chantalstraver.nl/?p=8410 Heerlijk, om zo een blog te beëindigen.

    • Miss Moneypenny
      6 juni 2011 at 15:50

      Haha, inderdaad! Het lucht zo lekker op hè? Al gebiedt de eerlijkheid mij te zeggen dat ik het k*t-woord in de dagelijkse praktijk vrijwel nooit bezig. Vind het nogal een tikje… ordinair. Maar ja, hier ben ik redelijk anoniem hè. En bovendien kunnen mijn kinderen nog niet lezen. 😉

  6. 6 juni 2011 at 11:15

    Hahahaha, dat laatste heb je toch niet hardop gezegd? Ik heb er nooit zo’n probleem van gemaakt hoor, kinderen willen vieze en lelijke woorden zeggen, dus toen kind 2 na een lange kleuterschooldag tijdens het eten keihard ‘n.euken’ riep en triomfantelijk op het effect zat te wachten heb ik vieze woordenuurtje ingevoerd. We aten pannenkoeken, vieze vette hap die je met je vingers mag eten en je mag alle vieze woorden zeggen die je wilt, nou de lol was er snel af. We deden het 1x in de week, toen nog 1x in de maand en toen was het wel genoeg.

    • Miss Moneypenny
      6 juni 2011 at 15:52

      Geweldige oplossing @Haar! 🙂 Het zou me ook zomaar een nieuwe column op kunnen leveren dus ik ga ervoor! Over een tijdje, als die twee van mij echt met grove schuttingtaal thuiskomen laat ik ze verplicht een uur lang pannenkoeken vreten en vloeken. No merci! 🙂

  7. 8 juni 2011 at 10:32

    HAHAHA wat grappig. En ook nog zo wat, wat stoer, van kleine Ciske. Ik zie mijn Zoon1 niet zomaar op een podium staan zingen hoor, ook niet na al 1,5 jaar school. En groeten bij binnenkomst krijg ik er ook al niet in(geslagen). Mag ik bij jou in de leer?

    • Miss Moneypenny
      8 juni 2011 at 16:45

      Dank je @Kristel! Ik moet het ook nog zien hoor, dat zingen op het podium. Na 24 juni kan ik het zeggen. 😉

      Ik heb jouw blogsite ook bezocht. Je schrijft leuk zeg, ik snap niet waarom ik het niet eerder heb ontdekt! Ik heb tot twee keer toe tevergeefs geprobeerd een reactie achter te laten. Op de een of andere manier moet jouw site me niet. 😉

  8. 10 juni 2011 at 16:32

    Wahahaha, misschien moet je het liedje *piep* leren zingen! Zoiets als: “Krijg toch allemaal de *piep*.” “Ik voel mij zo *piep* alleen…” 🙂

  9. 2 juli 2011 at 15:58

    Hoe durven ze!!!hahahahaaaaaaa

  10. Miss Moneypenny
    2 juli 2011 at 20:30

    Even een korte update, voor wie het interesseert: De musicalavond is inmiddels achter de rug. Tijdens de eerste voorstelling was Ciske voornamelijk bezig met het proberen zijn ouders te ontdekken in het publiek. En wij maar zwaaien, als twee van die hysterische ouders: ‘Hie-ier! Hier zitten we! Kijk dan!’ Eindelijk ontdekte hij ons. Bij de tweede voorstelling dachten we: laten we maar wat verder naar voren gaan zitten, dan ziet hij ons beter. Maar wat dacht je? Hij was natuurlijk de hele tijd aan het zoeken rond de plek waar we tijdens de eerste voorstelling hadden gezeten… 🙂 Gelukkig zong hij zo nu en dan toch nog een stukje mee. 😉

  11. 9 juli 2011 at 15:40

    hahaha lig hier helmaal in een deuk!!!Oeps mag niet natuurlijk wat een rotschool 😉

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Anti-spam code * * Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.