Best te hachelen!

Toen ik net negentien was ging ik op kamers. Mijn ouders hielden hun hart vast. Ze waren bang dat ik binnen een paar weken, uitgemergeld of doodziek van voedselvergiftiging, weer voor hun deur zou liggen. Ik had nog nooit in mijn leven een pan vastgehouden, laat staan ermee gekookt. En eerlijk is eerlijk: ik was ook niet iemand die je zoiets met een gerust hart zou toevertrouwen.

Dit is een gastcolumn voor de website van Chantal Straver. Lees hier verder.

  5 comments for “Best te hachelen!

  1. 4 november 2011 at 10:57

    Hij is weer mooi en in mijn geval heel herkenbaar (maar mag men dit laatste nog wel roepen? ;))

    • Miss Moneypenny
      4 november 2011 at 11:03

      Dank je! En ik zou een beetje oppassen met het gebruiken van de term ‘herkenbaar’ inderdaad. Puur voor je eigen bestwil hoor. Wie weet wat mensen nog van je gaan denken. 😉

  2. 4 november 2011 at 11:45

    Dus het is wel te leren?Niet tegen mijn man zeggen hoor!Geweldig blog weer!!!

    • 5 november 2011 at 20:44

      Mij hoor je nergens zeggen dat het te leren valt. 😉 Op een dag kwam er een toverfee overvliegen. Moet ik hem jouw kant op sturen als ik hem weer zie?

  3. 8 november 2011 at 11:30

    Nee dank u!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Anti-spam code * * Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.